Kalbinde ki Güneşe Ser Beni Yarim


Sevdamı sarıveren yangınlarında
Aleviyle kavurdu kor beni yarim
Toz dumana karıştım rüzgarlarında
Savrulan küllerimden sor beni yarim


Suretimi görmüyor her iki gözün
Neden dönmez oldu bana gül yüzün
Yalan olmasın artık verdiğin sözün
Gönül pencerenden gör beni yarim


Çiçekler dallarında henüz solmadan
Ömrümün miadı sensiz dolmadan
Gel öldür hasretimi sevdam ölmeden
Alıp da yüreğine sar beni yarim


Yalnızlığın yükünü taşıyorum ben
Ne yapsam sana doğru düşüyorum ben
Buz tutan yüreğimle üşüyorum ben
Kalbindeki güneşe ser beni yarim


Aşkın ile yeniden tut ellerimi
Sevda ışıklarıyla yak gözlerimi
Kalbine işleyerek bu sözlerimi
Nakış nakış gönlüne ör beni yarim

Gülseren MORKAN