Bir şairin şiirde kullanıldığı isim olarak tanımlayabilece*ğimiz mahlas, ya şairin kendisi tarafından benimsenir ya da bir usta şair tara*fından kendisine verilirdi. Usta bir şair, genç bir şaire mahlas verecekse, bu durumu yazdığı bir şiirle duyururdu. Bu amaçla yazılmış şiirleremahlasname adı verilir.

Şeyh Es’ad Galip Efendi’ye Hoca Neş’et tarafından yazılan mahlas*name bu türe örnek verilebilir. Dîvan edebiyatında Şeyhi’den itibaren mahlas alma geleneğinin oluştuğu tahmin ediliyor. Bazı şairler kendi isimlerini mahlas olarak da kullanmışlardır. Bazı şairlerse asıl isimleriyle alakası olmayan bir ismi mahlas olarak almışlardır.

Fuzûlî, kimse tarafından beğenilip kullanılma*yan bir ismi seçmeye özen göstermiştir. Mahlas kullanma geleneğini çağımız*da sürdüren şairler de vardır.

Alıntı