Kasım aynın başlarında Zonguldak devlet hastanesinde elektriklerin kesilmesiyle doğması bir olan bir şahsiyetin karanlıkla başlayan yaşamının,aydınlanma mücadelesi gibidir benim hayatım. Karanlığın içinden çıkıp aydınlığa kavuşan bebekler gibi değildi benim ilk ağlamam… Bu ağlamanın yarattığı kişiliğin özetidir benim özgeçmişim…
Kafa kağıdı özetine geçelim .Zonguldak doğumluyum.Esnaf bir baba ve devlet memuru bir annenin ortanca evladıyım. Bir abim ve bir kızkardeşim var ,ömürleri uzun olsun inşallah.Tüm eğitim dönemimi bu şehirde geçirmiş biriyim.Haliyle lise mezunuyum .İş hayatımı da bu şehirde sürdürmekteyim. Esnaflara mali destek veren bir kamu kuruluşunda 8 senedir çalışmaya çalışmaktayım. Çalışmaya çalışıyorum da ki kastım,esnafın durumu,malum hepsi komalık.Bizde etkileniyoruz haliyle.Evli ve hiç çocuk babasıyım! Ama potansiyelim olduğu konusunda zerre şüphem yok. Olacak inşallah.
Son sözüm de ,”doğup büyümekle kalmadığım şehir,beni topraklarına da katacaktır diye hayal ediyorum “olsun.