Pencerede Kar Vardı - Erdem Yassıbaş


Gülümsedi bir çift göz..
Işıl ışıl hayat sevinciyle.
Gülümsedi dallar,
Çiçek çiçek renkleriyle.
Pencerede kar vardı..!
Bir ıslık tutturdu...
Ardısıra pencerenin,
Hüzne aralanmış dudaklar,
Çığlık çığlığa...
feryat figan ötüştü,
Camın ötesinde bir kırlangıç...
'Sona kalmışlığın' yalnızlığıyla..!
Pencerede kar vardı...!
Uzanmacasına mutluluğa
Aralandı eller,
Pencerenin ardında.
Dal dal oldu güller,
Cam gül oldu..!
Güllerde cam parladı...
En aydınlık hâliyle.
Pencerede kar vardı..!
Bir ömürdü yaşanan,
Pencerenin ardısıra,
Ve vurarak cama...
Akıp giden bir hayattı..!
Gürül gürül su olup.
Salkım saçak bir yağmur olmacasına,
Camın ötesinde.
Pencerede kar vardı...!
Ve
Şenlik dağıldı, bitti eğlence!
Geride bir avuç gözyaşı,
bir tutam hüzün kaldı..!
Ve hâlâ...
Pencerede kar vardı..!
(Tanıtım Bülteninden)

idefix