Yunan mitolojisinde kır ın ve çobanların tanrısı. Yarı keçi yarı insan halinde tasvir edilir. Kırlarda aniden insanların karşısına çıkıp görüntüsüyle insanları korkuttuğu için sözcüğü buradan türemiştir.“Dağlık Arkadia’da küçükbaş hayvanların, çobanların tanrısı. Keçi ayaklı Pan, Hermes’in oğludur. Tanrıların, çokluk,insan kılığında değilde hayvan kılığında düşünüldüğü ilk zamanlarda Pan da keçi kafalıydı; sonradan bu keçi kafasından sadece boynuzlar ve sakal alıkonarak,yüzü insan yüzü oldu.”Pan çoban kavalını sever, azgın tekeler gibi güzel nhymphaların peşine düşerdi. İnsanların hayvanların uyuduğu kızgın, ıssızyaz öğlelerinde birdenbire, beklenmedik gürültüler koparır, dört bir yana “panik” korkular saçardı. Marathon savaşı gecesi Persler’i bu şekilde paniğe uğrattığı için, Atinalılar savaştan sonra tanrı Pan’a Akrapolis eteğinde bir tapınak yaptılar.Pan sözü Yunancada “bütün” anlamına geldiğinden mistikler, sonraları Pan’ı harşeyi yapabilir bir tanrı payesine çıkardılar.