Olsaydın...

Olsaydın
(İçimdeki ben’e)

Gözlerimde fer olsaydın
Damla damla ter olsaydın.
Benden içre yaşayan can
Yüreğimde kor olsaydın.

Uzaklaşmış hayal dibi
Düşünceni sarmış tipi
Sanki varmış, varmış gibi
Yokluğunda var olsaydın.

Ömür gibi biçilseydin
Zemzem gibi içilseydin
Her ortamda seçilseydin
Seçilmesi zor olsaydın.

Doyursaydın aç beyin’i
Anlayarak gerçeğini
Sabrederek her şeyini
Yırtılmayan zar olsaydın.

Eli yumruk yapıp bolca
Bazen sağca bazen solca
Her yemeğe uygun salça
Erimeyen kar olsaydın.

Ne anladın bu hayattan?
Düştün her bindiğin attan
Artık vazgeç bu inattan
Gönüllere har olsaydın.

Yürüdükçe koştum sandın
Doğru yalan daim kandın
Fersiz alevlerde yandın
Durmazlara dur olsaydın.

Atmazdım seni yabana
Güttürmezdim her çobana
Değer verirdim çabana
Saçlarımda kır olsaydın.

Bitti ömrün geçti boşa
Bel bağladın üç beş taşa
Bakmaz ecel yaşa başa
Sevdiğine yar olsaydın.

12.11.2009
Necati ŞİMŞEK
Ankara