Erzincan’a girdim ne güzel bağlar
Erzurum’a vardım dumanlı dağlar
Elleri koynunda bir güzel ağlar
Oy anam anam hallarım yaman

Yüce dağ başında çadır açarım
Nazlım seni burdan alıp kaçarım
Kahve bulamazsam kenger içerim
Oy anam anam hallarım ağlar

Anama söyleyin lamba yakmasın
Çuha şalvarıma uçkur takmasın
Oğlum gelir diye yola bakmasın
Oy anam anam hallarım yaman

hikayesi :

“Erzincan’a girdim ne güzel bağlar”, Erzincan Halk Türküleri içinde en çok sevilen bir uzun havadır
Güzel olduğu kadar da acı bir gerçeği dile getirir

Erzincan, yemyeşil beldelerimizden biridir
I Dünya Savaşı yıllarında bu “güzel bağlar” da tıpkı o günkü Erzincanlılar gibi
hüzünlüydü
Çünkü bu bağlar terk ediliyordu 1916 yılında, Ruslar Erzurum’u almış Erzincan’a doğru ilerliyorlardı
Halen yaşlı Erzincanlıların hatıraları arasında kalan genç nesillerin masal havası içinde dinledikleri “Muhacirlik”,
binlerce Erzincanlının Anadolu içlerine göç etmesini ve
aylar sonra Erzincan’a geri dönmesini hikaye eder

Bu türkü o acı hatıraların yaşandığı hüzünlü Erzincan'ı dile getirir.

Alıntı