Bir gün Nasreddin Hoca'nın yanına bir adam gelmiş. "Hocam, ben Peygamberimizi rüyamda görmek istiyorum, ama göremiyorum ne yapmam lazım?" diye sormuş. Nasreddin Hoca da; "Onu çok görmek istersen, görürsün." diye cevap vermiş.

Adam; "Ben onu görmeyi, dünyadaki her şeyden çok istiyorum Hocam! Bundan daha fazla istediğim bir şey yok şu hayatta... Ne olur, bana Peygamberi rüyamda görmenin yolunu söyleyin." diye yalvarmaya başlamış. Adamın yalvarmalarına daha fazla dayanamayan Hoca; "Yatmadan hemen önce, bir avuç tuz yut, rüyanda Peygamberi görürsün!" demiş.

Ertesi gün adam sinirli bir şekilde Nasreddin Hoca'nın yanına gelmiş. "Hocam, hani rüyamda Peygamberi görecektim? Bütün gece, o yutturduğun tuz yüzünden, pınarlar, çaylar, dereler gördüm. Her yerde su vardı, sürekli su içtim." demiş.

Nasreddin Hoca da "Demek ki suyu Peygamberi görmekten çok istedin." demiş...

Hayat da böyledir. Çok istiyoruz deriz, olmadı diye yakınırız. Belki de; biz olmamasını olmasından çok istemişizdir. Ya da ona başka şeyi tercih etmişizdir.

Ne istiyorsak samimi bir şekilde, gönülden istemeliyiz. Gerçekten istediğimiz bir şeyi, mutlaka doğru hamlelerle elde ederiz. Yeter ki, başarıya giden bu yolda, onu gerçekten isteyelim...


Alıntı