*Daima düşünceliydi.

*Susması konuşmasından uzun sürerdi.

*Luzumsuz yere konuşmazdı.

*Konuştuğunda ne fazla, ne de eksik söz kullanırdı.

*Dünya işleri için kızmazdı.

*Kendi şahsı için asla öfkelenmez ve öç almazdı.

*Kötü söz söylemezdi.

*Affediciliği tabii idi, intikam almazdı.

*Düşmanlarını affetmekle kalmaz onlara şeref ve değer de verirdi.

*Kimseyle çekişmezdi.

*Çok konuşmazdı.

*Boş şeylerle uğraşmazdı.

*Umanı umutsuzluğa düşürmezdi.

*Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı.

*Hiç kimseyi ne yüzüne karşı, ne de arkasından kınar ve ayıplardı.

*Kimsenin kusurunu araştırmazdı.

*Kimseye hakkında hayırlı olmayan sözü söylemezdi.

*Yanında en son konuşanı ilk önce konuşan gibi dikkatle dinlerdi.

*Gerçeğe aykırı övgüyü kabul etmezdi.

*Her zaman ağırbaşlıydı.

*Konuşurken çevresindekileri adeta kuşatırdı.

*Kelimeleri parıldayan inci dizileri gibi tatlı ve berraktı.

*Yürürken beraberindekilerin gerisinde yürürdü.

*Yürürken ayaklarını yerden canlıca kaldırır, iki yanına salınmazdı.

*Adımlarını geniş atar, yüksek bir yerden iner gibi öne doğru eğilirdi.

*Vakar ve sükunetle rahatça yürürdü.

*Kapısına yardım için gelen kimseyi geri çevirmezdi.

*Dostlarına şöyle derdi: “Dünya da garip bir kimse yahut bir Yolcu gibi ol “

*Her zaman hüzünlü ve mütebessim bir haletle dururdu.

*Adet üzere sarfedilen hiçbir kötü sözü ağzına almamıştı.

*Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz, bağırmazdı.

*Fakirlerle birlikte yerdi; öyle ki onlardan ayırt edilmezdi.

*Sade kıyafetler giyer, gösterişten hoşlanmazdı.

*Konuşurken yüzünü başka tarafa çevirmezdi.

*Bulunduğu mecliste ayrıcalıklı bir yere oturmazdı.

*Sabahları evinden çıkarken şöyle derdi: “İlahi, doğru yoldan sapmaktan ve Saptırılmaktan, kanmaktan ve kandırılmaktan, haksızlık etmekten ve Haksızlığa uğramaktan, saygısızlık etmekten ve saygısızlık edilmekten sana sığınırım“

*Sıradan değildi. Ama sıradan insanlar gibi yaşardı..


"O" Hz.Muhammed S.A.V