Bir şeylerin intikamını bıraktım ardımda alamadım..
Ötekinin gölgesiyle sebebim oldun sen..
Öteki ve sen..
Bense lüzumsuz..
Böyle vuslat olmaz!
Yanılmış duyguların yalan çocuğu içimi çeke çeke hergün anımsıyorum aynı gözleri..
Ne çok şeyin özetidir aslında iç çekmek..

Affetmek değil aslında hasret sadece..
Nerdesin kimlesin bile bile..
Çaresiz..
Yitik..
Ve hatta sitemkar...
Pişman ve gururlu
ve biraz dalgın
ve hatta susarak
bağışlanmaz bir öfkeyle..

Ayrılığın kurşun kadar ağır gülüşün kadar felaket..
Affet yerine sevmem için erken
ama yerime sevmen için çok geç..
Kirli bir sevdanın kara yazısısın üstelik..

Ama yara izinden kan damlar mı?
Ne bileyim sızlıyor işte..