Kimininki bir satırlık, kimininki bin sayfalıktır
Tek ortak noktaları bir gün biteceğidir...
Ben hüzün dolu bir çiçeğim

Benim acılarım sayfa,
göz yaşlarımsa mürekkep oldu
Anlattılar birer birer,
ama konu hep aynıydı
Hayat akışım bir çizgiydi,
çizginin adı ise "hüzün"
Ben hüzün dolu bir çiçeğim

Senaryo baştan belliymiş,
acılar benim kaderimmiş
Mutluluğu yakalamaya uğraşırken,
tebessüm etmek bile yasakmış
İstesem de istemesem de oynamaya mecburum
Ben hüzün dolu bir çiçeğim