Üyelik tarihi

14 Aralık 2014

Bulunduğu yer

İzmir.

Mesajlar

45.997

Seslenildi

8368 Mesaj

Etiketlendi

235 Konu

Cevap: Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

16 Eylül 2016

Sesine Uyku Kaçmış Adam
Bir adam vardı bu şehrin bir yerlerinde
Sesine uyku kaçmış bir adam
Ağlasa duyardınız
Yağmur şırıltısı gibi yağardı düşler ormanına
Yüzü silik bir adamdı
Gözlerinde
En çok da gözlerinde saklıydı hüznü
Bu yüzden kısardı gözlerini

Buz gibi sessizdi o
Sesine uyku kaçmış bir adamdı
Ne zaman düş kursa
Çocukluğunun soğuk günleri gelirdi aklına
Gençliğinin
Deli fişek günlerine yazgılıydı yazgısı
Vadesi dolmamış toprakların
İnce tortularında saklıydı ruhunun gizemliliği

Ve bir gün
Bir şeylerin intikamını bıraktı ardında
Bir türlü alamadığı

Şapkalı günlerin umut kokan güvercinleriyle birlikte
Gitti bu şehirden
Sesine uyku kaçmış adam
Gecelerdir onu düşünüyorum
Uykularım kaçıyor.

Kahraman Tazeoğlu

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Gökkuşağı bunu beğendi.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Years and years.

Üyelik tarihi

14 Aralık 2014

Bulunduğu yer

İzmir.

Mesajlar

45.997

Seslenildi

8368 Mesaj

Etiketlendi

235 Konu

Cevap: Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

16 Eylül 2016

Sussam Yalnızlık Konuşsam Ayrılık
Yıkılmış ve geç kalınmış viraneleriz
şimdi ne senin gözlerinde harranın suya hasretler yangınları var
nede benim gözlerimde şiir
yaz dedin oysa kışlar yaşıyorum her mevsim
acmak uzereyken papatyalar yeni karlar yağıyor üstüne
üşüyorum evet hala üşüyor ellerim
hüzün kapımızı çalalı beri
bin günü aştı
bin ömür bin soluk
bin yıkılış yaşadım
ömrümün arka sayfalarında altı çizilmiş satırlarımı okumaya başladım
sığınışlarını susuşlarını ve haykırışlarını işittim mavi adadan
korunaklı bir liman olamadım sana
ve arkama bakmadan giderken haykırışlarını duymamak için kapattım yüreğimin kulaklarını
şimdi bin ömür geçmiş ömrümden
ben bir ruyadan uyanmak istercesine çırpınıyorum
hani zaman ilacı olurdu herşeyin
hani zamana bırakmalıydık
atalar yine yanıldı
bir günün sonunda binlerce tükenişle ölürken ben
zaman zehrini içerken yudum yudum
artık bitsin istiyorum
ataların ilaç dedikleri yoksuzlugun bitsin
bitmezlerin bilincinde diyorum yne
yıkılmış ve geç kalınmış viranelerız
şimdi ne senin gözlerinde harranın suya hasret yangınları var
nede benim gözlerimde şiir
şimdi kendini yok edişlerini dinliyorum
susuyorum
susuşlarımın öznesi sen oluyorsun hep
şehrine gidiyorum
yoklugun açıyor kapıları
yıkılan şehirler arası bir otobüs terminalinde ayak izlerimiz duruyor
halaa haklısın
kokun sinmiş soguk duvarlarına şehrin
herkezin gözünde seni arıyorum yoksun
yoklugunu salıp gitmişsin
gidişle bırakıldıığın bu kentte
susuşlarına bile yandıgın soguk dağlarımın eşkiyası
bağışlama dilemiyorum
gel demiyorum
sev demiyorum
haykırışların yankılanıp boşlukta kaybolmadı bilesin
sığındığın mavi adada yaktıgın ateşi göm
yanaştırabilirsem gemilerimi tutucam ellerinden
şimdi yanıyorum kanıyorum ve yıkılışların altında tekrar eziliyor bedenim
geç kalınmış bir solukmu bir günün sonunda
yoksa çağresizliklerimin son çırpınışlarımı bilmiyorum
kayıp adresten yazıyorum son kez
sussam yalnızlık konuşsam ayrılık
dönsem yıkılış dönmesem yok oluş
şimdi ben susuyorum yalnızlığa talip
sende sus bana
sus ki bir daha ölmeyeyim.

Kahraman Tazeoğlu

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Gökkuşağı bunu beğendi.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Years and years.

Üyelik tarihi

14 Aralık 2014

Bulunduğu yer

İzmir.

Mesajlar

45.997

Seslenildi

8368 Mesaj

Etiketlendi

235 Konu

Cevap: Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

16 Eylül 2016

Şehirler Olmasa Anılarımız Ölü Olurdu
...
ve hep uçurum kenarlarında gülümsüyordun bana
nicedir kendimi biriktiriyorum herşey aşka varır diyerek
ve utanmadan ağlayabiliyorum artık gidişlerine
bir tek sen çıkıyorsun şehirden tüm kalabalıklar yalnızlaşıyor
içi boşalmış bir kente içtiğim antları kusuyorum
"yanındayım" diyorsun en yanım bayramlanıyor

geceleri molasız geçiyorum şehirleri
bir aşka bir ölüm yetmiyor bu çağda
gecemin en zifiri yanını kemiriyor bir sırtlan
ve leşim bir aşkı kusmaya and içiyor
sönmüş olsa da

gölgeme bile sözüm geçmiyor artık
oysa ben şehir çocuğuyum
yani yorgunum
her karanlık bir kent kursa da bana
içinde ellerin olmayan herşey sadece kalabalık

bilir misin yanımdaki
düşler kırılarak çoğalır
ve yoklaşarak azalmak
bir varoluş şeklidir çaresizliğin
çünkü güneşi terk edenler çabuk ölür
elleri tütün kokulu gece yalnızları
nikotin biriktirir gece nöbetlerine
bu yüzden
bütün çay bardaklarına dudak izim bulaşıyor
buralarda ölmek ve gülmek arasında fark kalmamış
sürüyorum kendimi
büyük sevdalarını küçük korkulara yedirtenlerin şehrinden
ömrüm!
kendine saklı bir kent bul
yarin gözlerinden yapılmış

Kahraman Tazeoğlu

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Gökkuşağı bunu beğendi.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Years and years.

Üyelik tarihi

14 Aralık 2014

Bulunduğu yer

İzmir.

Mesajlar

45.997

Seslenildi

8368 Mesaj

Etiketlendi

235 Konu

Cevap: Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

16 Eylül 2016

Şimdi Ne Desem Kar Yağıyor
sana anlattıklarım neleri susuyor bir bilsen
ve anlatmadıklarım neleri söylüyor?

boğazımı yırtarcasına susuyorum
ya verilmekten yıpranan cevaplardayım.
ya sorulmamaktan solan sorularda
sen ıslatmasını bilmeyen bir yağmur oldun
her akşam.
ben ıslanmasını bilmeyen ahmak
bu yüzden aşık olamadık sırılsıklam.

pimi çekilmiş coğrafyalarda
zaman ayarlı bir aşkın en tesirsiz parçasıydım.
ve ben günah şeridinde hatalı sonlanandım

az gittim, uz bittim, hiç geldim!!!

uyurken bile uykusuzluk akan gözlerinde
kaçan trenlerin hesabını istasyonlara kesen
kalabalıkta unutulmuş bir yalnızdım
kendine kaçak yolcular bindiren,
her yolcu da kendini ihbar eden!

kalbime girmek tehlikeli ve yasaktırlarla
yaşamamaya kalkışıyorsun hayata
ve ben senden yırtılma bir yelkenle
aynı yöne gittikçe aynı yere geldim
sonumu baştan yazdım;
içimde hala bana ilk aldığın acım!
gece, sabahı da siyah kusuyor üstüme
aklıma yaprakların dökülüyor
bugün aklımda sen vardın;
aklımı karıştırmadım!
artık biliyorum.
aşk bir intihar saldırısıdır; yalnızca iki kişinin öldüğü!
aşka nişan alıp ayrılığı ıskalayan acemi
hala gözlerinde kalp kapaklarım

"seni almadan içimden nasıl giderim?"

ve sen kaç kez bu hırsla sevildin
koca koca kışları;
kısa kısa şubatları biriktirdin.
susku sınanmamış bir ustura gibidir
susardın.
iç denizine sığınmış gemileri yakan bir limandın
bak şimdi gönülsüz gittiler senden;
gönlünü çaldıkların !!!

yazmadıklarından korkarsın en çok yaşadığın hiçbir şey de
ve adın gibi bilirsin;
aramayı unutan bulmayı öğrenemez
bugünler dünlerinden utanıyorsa
hiç yarın olamayacaklar
şimdi ne bugünsün ne de yarın
olsa olsa sadece bir yarım;
ya da eksilen yanım!
an kaybından ölen zaman
senden daha katilini bulamadı kendine
gelseydin eğer kendimi bile kovardım yanımdan
gelmedin yine kendimsiz kaldım ardından
dünyanın bütün dillerinde sustum ve bir şair bıraktım geride
ekmeğini aşktan çıkaran!

"sustalı bir aşk senin ki
sesinle çıplaklaşıp suskunluğumla giyiniyorum"

korunak sandığım tüm senlerde
içimde yoktan başka bir şey kalmadı
ruh ölünce cesedi beden taşıyor sırtında
iki büklüm acılarla.
patlasam her yere acı sıçrayacak biliyorum
patlamamaya hazır bir bomba oluyorum
ben mi çok yorgundum sen mi çok dinç?
bende mi eksikti sen de mi fazlaydı sevinç?
dilsizler yalan söyleyemez anladım,
ya ben konuşamadım ya sen sağırdın!

her şeye rağmen bana öyle çok sığdın ki
içimde kimseye yer bırakmadın
bildiğim; ağaç misali toprağa bağlandıkça gökyüzüne uzamak
çelişkim; giden bir tren de kalanların şarkısını haykırmak
hangi dil kendini kandırabilir ki?
aşk bir suç değil mi ;
her defasında kendini ihbar edip yakalatan.
ve en saf ihanet, kendi ihanetine kanan
senin gibiler vakitsiz susan aşkı severler
seni bu kör kuyulardan salan neyin şarkısıysa
gözlerinin kahvesinden içtiğimde oydu

"şimdi eksilen her yanıma adını verdim
bu yüzden güzelim ben"

dudağını düğümlediğim fırtınaları kopardım sonunda bir bardak su da
ben hancı sen soncu
sana dayanamadı bıçak kemiğe dayandığı kadar
elbette unuturum sonunda
en fazla bir mevsim ağlarım
alışırım yalancı baharlara ama;
ama yine de biri beni kandırsın yokluğunda
sen bu şiiri okurken ben başka bir şiir de olacam
başkasının kollarında da senin yollarını adımlamak varmış meğer
sana anlattıklarım ne çok şey susuyor
ve sustuklarım neler söylüyor

gittin değil mi?
şimdi ne desem kar yağıyor...

Kahraman Tazeoğlu

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Gökkuşağı bunu beğendi.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Years and years.

Üyelik tarihi

14 Aralık 2014

Bulunduğu yer

İzmir.

Mesajlar

45.997

Seslenildi

8368 Mesaj

Etiketlendi

235 Konu

Cevap: Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

16 Eylül 2016

Uyanma Diye
saçlarını rüzgara satan kıza...

Uyanma diye açık pencereden içeri koşan sesleri yuttum
Şafak söktükçe ben diktim
Dimdiktim
Eğilmedim
Uyansan belki gidecektin

Caddelerde canhıraş kamyon sesleri
Caddelerden kırık farları topladım
Yoksa uyanacaktın
Yaz sıcağında tavla şakırtıları
Kulağından kırık zarları topladım

Bir vakit yastığından saçların aktı
Ak değil karaydı
Uçları kırıktı
Dallarındı
Kırılmış dal uçlarında sabahladım

Uyanma diye
Sayıklamalarını ayıkladım
Sesli harfleri çıkardım
Seslerini kulağına yasakladım
Duysan belki uyanacaktın

Sana bir şiir yaz'dım
Bir şiir sonbahar
Yanında kal'dım
Uykunda firar

Uyanma diye
Gökyüzünden en parlaklarını çaldım
Gecene uzak yıldızlar kaydırdım
Uyanma diye uyanmaları içime sakladım
Sabah ezanlarını senden kaçırdım
Yüzüne baktım
Yüzsüzlüğümden utandım

Derin uykuna düştüm
Rüyana masal

Boyundan geceye düştü yastık
Ellerimle saçlarına yas'tık
Sayamadım kaçtık
Geceyi sana yazdık

Ölme diye nefesini dinledim
Sen aldın ben verdim
Ben verdim sen aldım
Yoksa uyuduğumu sanacaktın
Uyanma diye ben öldüm
Ölmezsem uyanacaktın

Kahraman Tazeoğlu

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Gökkuşağı bunu beğendi.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Years and years.

Üyelik tarihi

14 Aralık 2014

Bulunduğu yer

İzmir.

Mesajlar

45.997

Seslenildi

8368 Mesaj

Etiketlendi

235 Konu

Cevap: Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

16 Eylül 2016

Yanlış Anla Beni
keskin bıçak aşkının kestiği damarımdan fışkıran ayrılığı intihar ediyorum
kırık şakaklarıma yapıştırdığın teselliyi dudağımda uçuklattım
gidiyorsun yağmurun kızı çekmişsin pimini ayrılığa
gözlerinden ağrılar sızıyor çığlığını yüklerken gemilere
geldiğin her yere yabancısın içinde taşıyorsun katilini
tokada doydu yüzünün sol yarısı
kalın bir kalem altını çiziyor şimdi
kanat sürçüyorsun bir gidişe
ardında gurbetleşen kavuşmalarımız
yakıştırıyor her intiharı bana
benden çok sağanaksın
parmaklarımın ucusun
yaktım ve içtim
dön ve gül
gül ki
gözlerim
çiçeklensin
yalanlarla
saklıyorum
sevdamı
ne olur yanlış anla beni

Kahraman Tazeoğlu

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Gökkuşağı bunu beğendi.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Years and years.

Üyelik tarihi

14 Aralık 2014

Bulunduğu yer

İzmir.

Mesajlar

45.997

Seslenildi

8368 Mesaj

Etiketlendi

235 Konu

Cevap: Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

16 Eylül 2016

Yitikliğimize
Birbirimize dokunmalarımız korkak kelebeklerdir,
dokununca renkleri yıkılan...
Çünkü küskün çocuklar inanmazlar.
Ki inanmak küskün bir çocuğun en büyük kan kaybıdır.
Susarım içimde bir yangın başlar.
Dokunsam arta kalan sen, kül olan ben.
Taş duvarlar yanmaz bilirim.
Büyük yangınların isini giyinirler.

(ama nafile..
hiçbir kalem ve hiçbir ben, sonraki sayfada aynı sen'i bulamıyoruz.
uzaklar hep uzak kalıyor sevdaya...
sen yine de artık sesime düşme.)

Her gece gözlerimden hatıralar çalınmış.
Bir denizci ağ atmış yalçınlaşmış düşlerime...
Düşmüşüm.
Bir ses... giden gitmiştir demiş...
Susmuşum...
Bir baharın bedeliydi bu...

Kahraman Tazeoğlu

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Gökkuşağı bunu beğendi.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Years and years.

Üyelik tarihi

14 Aralık 2014

Bulunduğu yer

İzmir.

Mesajlar

45.997

Seslenildi

8368 Mesaj

Etiketlendi

235 Konu

Cevap: Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

16 Eylül 2016

Yitirilmiş Ne Varsa
Çirkin çiçeklerle dolu katil bahçelerinde dolaştım,
Dalgındım,
Bıçak sırtı yaşamalarım, penceresizliğim
Ve öksüz düşlerim vardı ceplerimde,
Uğultusuzluğumu özlemiştim,
Hala bir ceylan ağlıyordu içimde,
hiç yoktan vurulan..

Senin şehirlerin uyurken,
Benim gözlerimi bıçakladılar.
Kör bir balıkçıyım şimdi,
Denizlere sarılıyorum
Hiç görmediğim vapurlara el sallıyorum
Rüyalarım da yaşlanmıyor

Kaybolan eylül gemilerimi,
Sonbahar sesiyle çağırsam gelir mi?
Ah vurulası yüreğim
Süpüremedin kapından yalnızlığı
Örselenmiş paslı yüreğim

Ellerim yumuk orman karanlıkları omuzlarımda
Ve ardından ağlayan ezgisiz türkülerdi gözlerim
Senin gözlerinin pusuna saklanıp
Senden kalan bu yıkıntılar arsında
Bizi büyüten ellerini aradım,
Öpülesi ellerini

Susuşlara prangalı dil
Kanlı düşler kuyusunda
Ölüm çığlıkları atabilir

Gözyaşı göllerinde durulanmalar vaktinden geliyorum
Sonunu hep unuttuğum
Dilsiz şarkılarım vardı inleten
Şimdi o şarkılar beni unuttu

Yıkık kentler konuşmaz bilirim
Cam kırıkları ve kırık dallar var
İncinen yüreğimin yaralarında
Ve bilir misin?
Güller hiç uyanmaz bu vadide
Gözlerin düşer aklıma
An gelir şavkın vurur yüzüme
O zaman vakit ölüm olur dudağımda
Kaçsam yakama yapışır gözlerin

Yılları ve yolları
Ödünç aldım
Yastığımdaki çukura dolan korkulu geceden
Düş düşkünü çocukluğumu çalmış namlı sevdalılar
Üstüne üstlük sensizim
Yani gölgesiz dolaşıyorum
Artık intiharlarda öldürmez beni
Yüreğimde konaklayan hüzünler
Senden gelir

Al dün gece seninle yoğurdum bu şiiri
Ekmek buğusu mübarekliğinde
Sıcacık
Nasıl olsa sana çıkmayan yol yok
Kaybolabilirim kuytularda
Dalıp dalıp giderim başka diyarlara
Bir gün dönmeyiveririm

Ama sen
Yine de biriktir gözyaşlarını
Belki bir gün
Tutuşturur seni bensizlik
Belki bir gün
Sende beni ağlarsın
Hoyratım benim

Şafaklar düşmüş alnına
Kırlangıçlar uçmuş koynuna
Bak
Hala aynı şarkıda irkiliyoruz

Bu aşkın adresi dursun sende,
Kelepçeli kuşlar
Yuva karmadan gözlerimize,
Belki geri döneriz
Ve geri veririz birbirimize
Yitirilmiş ne varsa

Kahraman Tazeoğlu

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Gökkuşağı bunu beğendi.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Years and years.

Üyelik tarihi

14 Aralık 2014

Bulunduğu yer

İzmir.

Mesajlar

45.997

Seslenildi

8368 Mesaj

Etiketlendi

235 Konu

Cevap: Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

16 Eylül 2016

Yoksun Ya
Yoksun ya
Gençliğimin deli rüzgarları da yok
Ve yoksul düş baharlarım
Neler kalmadı ki sende
Çaresizlik karabasanlarının çıkmazları
Avuntuzus saplantıların açmazları
Deli düşler

Yoksun ya
Kim anlar şimdi bu yüreği
Sensizlikte ne yapılır bilmem ki
Aşkın tepelerinden böyle apansız düşmedim

Ilık tebesusumler vaktine beş kala solan
Kahkahalar gibiyim
Yarısında yutulmuş
Sevinç çığlıkları dolu boğazım

Seni özlemeyi bile yakıştıramıyorum kendime

Yoksun ya
Buruşturulup atılmış mektuplar gibiyim
İçimdeki yürek boşluğuna yoldaş
Gülüşüm bükülü kaldı dudağımda
Sana sargın kalmak vardı gül yüzlü
Bu aşkın üstü
Böyle örtülür müydü

Kahraman Tazeoğlu