(iç) sesler
çok konuşuyorsun.

içim susmuyor bir türlü. konuşmasa şarkı söylüyor.

sonra da taşikardilerim tutuyor.

anlamıyorum ki, sesini özlemek de nesi insanın?

kulağında yankılanır sesi, mesela rüyanda duyarsın.

rüyanda duyarsın ve kulağının içinde küçük adamlar tek kale maç yapar.

peki yüzünü özlemedin mi?

yüzünü özledim ama kalbim çarpıyor.

aşık olmuşsun sen.

hayır.

aşk da ne pis şeydir, uyutmaz adamı, içinde bir kemirgen, karnını oyar insanın.

kelebek diyor insanlar ona

aman ne kelebeği benimki resmen çakra kemirgeni.

vesikalığı olsa cüzdanımda taşırdım.

taşır mıydın sahi?

cüzdanım da yok. ama taşırdım evet.

(bazı ezberlerden zayıf almaya mahkumdur insan.

o yüzden aşık olduğu insanların vesikalık fotoğrafını taşırlarmış eskiden. o yüzden şimdi akıllı telefonların gizli dosyalarında aşk fotoğrafları var.

vesikalık, kopyasıdır insanın tahtaya kalktığında aşktan.

sesini unutmazsın, mesela son giydiği şeyi en ince ayrıntısına kadar anımsarsın ama yüzünü tam olarak asla hatırlayamazsın. hatırlamadığın kadar aşıksındır zaten.)