Yeryüzünü dıştan sararak yerin ekvator düzlemi içinde dolanan ve konumlarını, manyetik alanlarına bağlı olarak koruyan, esas olarak elektronlar ve protonlardan oluşan yüksek enerjili parçacık kuşakları. Van Allen ışınım kuşakları adıyla da bilinirler. Elektron kuşağı iki tanedir. Bunlar yeryüzünden yaklaşık 2.000-5.000 ve 13.000-19.000 kilometre yüksekte bulunurlar. Protonlar da bu iki elektron kuşağı arasına birkaç tabaka hâlinde dağılmış durumdadır. İçteki kuşaklarda, dıştakilere oranla daha çok parçacık bulunur. Dıştaki kuşakların başlıca kaynağının güneş rüzgârı olduğu sanılmaktadır. Bu kuşakların enerjisi ve parçacık sayısı, Güneş'in faaliyet dönemlerine bağlı olarak değişir. Astronotların, Van Allen kuşaklarının ışınımından korunması gerekir. Bu kuşakların varlığı James Van Allen tarafından bulunmuştur (1958).