Uzun uzadıya içimi dökmek istiyorum tertemiz sayfanı aç ve beni dinle!
-
Biliyorsun ben hayatımı 2014'te babamın ellerine teslim ettim.
Dükkanı devralarak. Korkularım yok değildi ama hiçbirşeydim. Aylardır okuduğum bölümün diplomasının bir işe yaramadığını görmüş ve artık bir işe yaramak istemiştim. Deyim yerindeyse babamın kırılan bel kemiğine kendim kemik oldum.
Kardeşlerim küçüktü ve gelecek için yapmalıydım bunu. Dükkanda olmak benim için bazen güzel bazen can sıkıcıydı.
Babamla en büyük tartışmamız dükkanda foruma girmemdi. O günlere dönsem sanırım girmezdim. Boşmuş herşey tek gerçek orasıymış.
Artık ortak çalıştırıyor orayı. Babam ise benim içime doğduğu şekilde gidiyor Hatay Payas'a.
İki ay deneme süreci demişler ama babamın sefine aldık işe biz onu sadece ekstra performansını ve işi ne kadar istediğini görmek istiyoruz demişler.
Babam bana net olarak hayatımı teslim etti sadece geçiş evresinde bir iş bulup destek ol sonra tekrar ders çalış hazırlan kızım ben 30unda okuyan gördüm ben sen geleceğini kurmadan rahat etmem dedi.
Zaten evlendirmek gibi bir düşüncesi yok.
Çağdaş bir baba ama baskısı biz zarar görmeyelim diye bunu iyi biliyorum.
Özel eğitim öğretmenliğini hoşuma gitti Mustafa Kemal Atatürk Üniversitesinde.
Bilmiyorum birşeyler okumaya karar verdim sonucunda işsiz kalmayacağım bir bölüm seçeceğim.
Belki dgs ile veterinerliğe giderim.
Hayatım artık yeniden ellerimde .
Babam artık rota çiz kendini bırakma daha gençsin oku iş sahibi ol hayatını kurtar diyor.
Bundan sonra şu geçiş evresinde onlara biraz destek olup daha sonra ayağa kalkma vakti.
İncir Reçeli'nde çok sevdiğim bir replik vardı.
Halil Sezai'ye babası "Her boku az az bilip ben bunu biliyorum diyeceğine bir boku çok iyi bil ben bunu beceriyorum de"
Demişti.
İşte o hesap.
Benim senelerdir uğraşmadığım iş alanı kalmadı neredeyse.
Bak önce dükkana baktım satış yaptım kasaya baktım.
Öncesinde kreşte ve rehabilitasyon merkezinde staj yaptım.
Devlet hastanesinde staj yaptım bir ara.
Kan alma ve laboratuvarda türlü testleri yaptım.
Emlakçıda sekreter olarak çalıştım.
Telefonlara bakar ilan girer çay kahve ve temizliğe bakardım.
Sıralama karışıyor ama ne yapayım.
Kırtasiyeye girdim çalıştım.
Kadın doğum merkezinde hemşire ve danışman olarak çalıştım.
İki kere veteriner teknikeri olarak çalıştım.
Bir de avukatın yanında katibe yardımcı sekreter olarak çalıştım.
Markette 15 günlüğüne kupon sayma işine girdim.
Üç ayrı sitenin internet üzerinden haber editörlüğünü yaptım.
Mado da aynı anda tezgahtar , komi, barista olarak çalıştım.
Markette hem kasaya hem reyona hem de teraziye baktım.
Deneyimlerim iddia ediyorum Türkiye turu atar.
Öyle çok yani. Belki atladığım oldu.
Gerekirse temizlik yaptım çalıştığım yerlerde.
Ekmek aslanın ağzında değil artık hayat zor.
Artık midesinde.
Eğer arkan yoksa çekip alacaksın!
Kendimi çok bıraksam da yani hayatı kendim için yaşamayı bıraksam da son 3-4 seneye çok şey sığdırdım..
Ama biz artık aydınlığa çıkıyoruz .
Biliyorum kendi hayatımda düzelecek ama aşka gelince hep kanadım kırık.
Hatalardan kolye yaptım boynuma taktım.
Boğuyor beni.
Çok can yaktım.
Kendiminkini de tabi.
Eğer bir gün burayı okursam yıllar sonra.
Ben ancak 2021'de evlenirim.
His bu sadece.
Biliyor musun içimden bi seste bu O olacak şimdi olmadığına bakma diyor.
Ben hep teyzemin aşkına özendim.
Anlatayım. Şimdi eşinin ablası Urfa ya geziye geliyor.
Bir turla.
Teyzemle tanışıyorlar teyzem zaten cana yakın biridir.
Ve bizim ailenin kadınları hep mutsuz olduğu için Ben bu zinciri kıracam derdi.
Neyse O zaman msn var birbirlerine veriyorlar.
O teyzemi öyle seviyor ki kardeşine veriyor.
Tabi teyzeme soruyor teyzem kırmıyor.
Msnde konuşuyor bizimkiler.
Ben hatırlıyorum teyzemin ne heyecanla konuştuğunu.
O zaman üniversiteliydi teyzem.
Aşık oldular.
5 sene bekledi eniştem onu.
Önce büyükler yanaşmasa da kavuştular.
Şimdi Bir oğulları var.
Ara Ara kavga etseler de aşkları hala benim Bir örneğim.
Onlar da ayrıldılar.
Hatta Bir Ara eniştem onu aldattı falan sandı.
Ama Allah yazdıysa olur işte.
Ben de inanıyorum Bir gün onunla yolumuz kesisecek.
Bende benden ayrı olduğu günlerin acısını çok severek çıkaracağım.
İnşallah.
Ümit ediyorum.
Bu arada dini konularda gel gitler son buldu.
Hislerim ve rüyalarımla manevi açıdan eksiklerim azalmaya başladı.
Elbette bağnaz değilim.
Hala tek ibadetim dua.
Ötesine hiç geçmeyeceğimi biliyorum .
Aksi olursa yazarım .
Son günlerde birkaç hata yaptım bugün döndüm hatamdan.
Kişilere değil kendime idi hatam.
Neyse'işte umutlu Bir yazı mi bu bilmiyorum ama.
Hayat bana sarılmak istiyorsan açtım kollarımı!