Son zamanlarda cidden yoğun bir süreç geçiriyordum. Geçen akşam çocukluğuma dair ne hatırlıyorsam yazmaya başladım. İyi veya kötü. Gülümseten yada ukte bırakan aklıma gelen her şeyi, en başından yazmaya başladım. Ciddi derecede rahatlattı bu durum beni. Yani başkasına anlatsam alamayacağım etkiyi, bir defter gösterdi bana. Hergün şu kadar yazacağım yada yazmak zorundayım gibi bir dertte yok. Canım sıkıldıkça, eski bir dostu ararmışçasına yazıyorum. Geçmişimi yazıyorum ki, geleceğime yön verebileyim. Neredeydim? Hangi hataları yaptım? Neleri başardım? Geriye dönüp bakıyorum ki yol haritamı çizebileyim. Aynı çukurlara tekrardan girmeyeyim. Aynı hataları tekrar tekrar yapmayayım diye.

Herkese tavsiye ederim. Günün sıkıntısını atabileceğiniz en etkili yöntemlerden biri bence. İnsanı hep refah memnun etmediği gibi hep kederde memnun etmiyor. Hayatımızı güzel yapan şey sürekli dalgalı olması, inişlerimiz ve çıkışlarımız. Şunu unutmamak gerekiyor, çıkış yapabilmek için önce inmek gerekiyor.