Adanalı Rahmiye Hanım, 1920 yılında Türkler ile Fransızlar arasında yapılan Kurtuluş Savaşına katılmıştı. Savaşın ilk zamanlarındaki görevleri keşif ve cephe gerisinde kundakçılık yapmaktı ve bu görevlerini birçok kahramanlıkla gerçekleştirmiştir. Daha sonra kendi de savaşta çarpışmalara katılmıştır.

1920'de Fransızlara karşı harekete geçildiği sırada Türk askerlerinde yorgunluk ve korku sebepleriyle bir duraksama olunca, "Ben kadın olduğum halde ayakta duruyorum da, siz erkek olarak yerlerde sürünmekten utanmıyor musunuz?" demiş ve askerlerin toparlanmasını sağlamıştır. Aynı muharebede ateş hattında kalan iki arkadaşını korumak için ileriye atıldığında şehit olmuştu.



Rahmiye Hanım savaşta en zor, riskli ve oldukça güç isteyen yorucu görevleri üzerine almış ve bunları başarıyla gerçekleştirmiştir. Böylece yürek gücünün fizik güçten daha üstün olabileceğini ispatlayıp, savaşın yılgınlığını ve yorgunluğunu taşıyan birlikteki tüm askerlere moral gücü vermeyi de bilmiştir.