Kendi deneyimlerinizden yola çıkarak terk edilme acısının sadece kadınlara mahsus bir şey olduğunu düşünüyorsanız, emin olun çok yanılıyorsunuz. Erkeklerle aramızdaki tek fark şu: Biz acımızı daha uluorta yaşıyoruz. Terk edildikten sonra dostlarımızın yanında da çekinmeden gözyaşı dökebiliyor, üzüntümüzü yakınlarımızla paylaşabiliyor, böylelikle aslında acımızı çok daha kolay ve çabuk atlatmış oluyoruz. Fakat erkekler, bu konuyu kimseyle doğru dürüst konuşamıyor. Konuşamadıkça da yüreklerindeki sıkıntı büyüyüp bir taş kadar ağırlaşıyor ve onların yalnız kaldıklarında ağlayıp rahatlamaya ihtiyaç duymalarına neden oluyor.