Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v)

Sevgili peygamberimizi Kuran-ı kerimdeki anlatımıyla tanırsak eğer O'nun aktif hayatın kurucusu , inşa edicisi, adaletin ete kemiğe bürünmüş hali olduğunu çok iyi anlarız. O'nu anmanın en doğru yolu salavat getirmekten ziyade , Kuran ahlakını taşımaktır. Zira Muhammed peygamberi en kusursuz bir biçimde anlatan kaynak sadece ve sadece Kuran-ı Kerimdir.

Birde Amaner Resulu diye adlandıralan bakara suresinin son iki ayetindeki detayı da okumanızı isterim..

Amene'r-Resulu Meali

Rahman ve Rahim olan Allah'ın Adıyla;

Peygamber kendine Allah-u Teala tarafından nazil olan Kur'an'a iman etti. Mü'minlerin cümlesi de Allah-u Azimüşşan'a, meleklerine kitaplarına ve Peygamberlerine iman ettiler ve iman hususunda biz Resulleri birbirinden ayırd etmeyiz. Ey Rabbimiz, biz Senden gelen Kur'an'ın ahkamını duyduk, ona icabet ve itaat ettik; mağfiretini isteriz, dönüşümüz ancak Sana'dır dediler. Allah, hiçbir kimseyi gücünün yettiğinin üstünde bir külfetle mükellef kılmaz. Herkesin kastettiği her şer de nefsine racidir. Mü'minler: '' Ey Rabbimiz, unutursak, hata edersek bizi hesaba çekme, Ey Rabbimiz, bizden evvelki ümmetlere yüklediğin ağır külfetler (ukubat-ceza)ve belayı bize yükleme, günahlarımızı affet ve bizi bağışla, bize merhamet et; Sen bizim Mevlamızsın, kafirlere karşı bize yardım et.'' Dediler.

Allahü teâlâ bütün Peygamberlere ayrı ayrı, (Sen kimsin?) diye soruyor.
Âdem aleyhisselam, (Yâ Rabbi, ben Safiyullahım) diyor.
İbrahim aleyhisselam, (Yâ Rabbi, ben Halilullahım) diyor.
Nuh aleyhisselam, (Yâ Rabbi, ben Neciyullahım) diyor.
Musa aleyhisselam, (Yâ Rabbi, ben Kelimullahım) diyor.
İsa aleyhisselam, (Yâ Rabbi, ben Ruhullahım) diyor.

Sıra Peygamber efendimize gelince, (Yâ Rabbi, ben Ebu Talib'in yetimiyim) diyor. Habibullah olduğunu söylemiyor. Bu tevazu, Allahü teâlânın çok hoşuna gittiği için buyuruyor ki:
(Ey Habibim, senin bu tevazuun yok mu, senin bu güzel huy ve ahlakın yok mu, ben sana âşığım. Seni yalnız ümmetine değil bütün Peygamberlere de şefaatçi kıldım. Yalnız ümmetine değil, Peygamberlere de şefaat edeceksin.)

*

Bu yaşanmışlığı okurken, Efendimizin cevabına gelmeden evvel, zihnimde efendimizin sadece Allah'ın kulu olduğuna dair bir cevap verdiği düşüncesi geçti. Mütevazi bir cevap verdiğini tahmin ettim ama tahminimdeki tevazü bile onun tevazüsünün yanına yaklaşamadı. Nihayet cevabını okuyunca öylesine hoşuma gitti ki, aniden boğazım düğümlendi.

Ne de güzel bir sevgilisin sen...