DÖK GİTSİN

dünü geçmeden zaman
yaşadığın güzelliği yaz gitsin
yüreğinin aştığı çıkmaz sokaklardan
topladığın ümitlerini
el atıp sarartmadan hazan
kursağında biriken düğümleri
çöz gitsin

sal kendini pak bir aşkın mabedine
yaşa en güzel anları aşkın indinde
geçmiş artığı közlerden
bir duman tüterse
yüreğinden geçen
serin rüzgarın çarkına
sür gitsin

bir bahar kesiği yüzünü seğirirken
içinde birikmiş bakir söylemlerini
koynunda büyüttüğün acının izlerini
sarı sayfalarda eskimiş resimleri
seni yerle bir eden feleğin çemberini
gelmeyen vuslatın şafağına
dök gitsin

Sabahat Çelik