KAYIT OL G�R�� YAP
Günün Sözü DamlaPenia.
Her şey neye layıksa ona dönüşür. -Mevlana
Forumunuz | Düşünce Platformunuz Projesi Ön Bilgilendirme
Etiket Listesi

Cevap Yaz
  • Sayfa 1 Toplam 3 Sayfadan
  • 1
  • 2
  • 3
Seçenekler
Seçenekler
Stil
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi

Standart Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları

22 Şubat 2015
1

NEVREC (Nevâric) Kağnı.
NEVRED f. Gezen yol alan dolaşan.
NEVRES (Nevrese) f. Yeni yetişmiş yeni yetişen yeni biten. * Genç taze.
NEVRES Su kuşlarından mavi renkli bir kuştur; başının yarısı siyah yarısı beyaz olur; güvercin büyüklüğündedir. Su üstüne yakın uçar ve balık gördüğü gibi kapar.
NEVRESİD f. Yeni yetişmiş yeni yetişme.
NEVRESİDE f. Yeni yetişmiş yeni yetişme. * Tâze genç.
NEVRESİDEGÂN (Nev-reside. C.) Yeni olgunlaşmağa başlamış olanlar yeni yetişmeler. Gençler tazeler.
NEVRESM f. Yeni çıkma. * Yeni moda.
NEVRESTE (C.: Nevrestegân) f. Yeni yetişmiş yeni bitmiş yeni meydana gelmiş yeni hâsıl olmuş.
NEVROZ Fr. Tıb: Sinir sistemi bozukluğu. Sinirlilik hastalığı.
NEVRUZ f. Yeni gün. İlkbahar. Baharın ilk günü sayılan ve güneşin Hamel (Kuzu) burcuna girdiği 22 Marta rastlayan gün. Bu tarihte gece ve gündüz müsâvi olur. İranlıların yılbaşısıdır.
NEVRUZİYE Nevruz gününe âit olan. Hususan o gün için yazılan söylenen manzume.
NEVRÜSTE f. Yeni yetişme.
NEVS Tehir etmek sonraya bırakmak. * Kaçmak firar etmek. * Vahşi hımar yabani eşek.
NEVS Asılmış olan bir şeyin hareket etmesi sallanması. Hareket etme. Deprenme.
NEVSALE f. Genç. Küçük. Tâze.
NEVSEFER f. Yeni yolculuğa çıkan.
NEVŞ Bir şeyi el uzatıp almak ve istemek. * Yürümek. * Sür'atle deprenip kalkmak. * Alıp yemek.
NEVŞAH f. Yeni dal. * Yeni bitmiş geyik boynuzu.
NEVŞE f. Genç hükümdar. * Yeni damat.
NEVŞÜKÜFTE f. Yeni açılmış (çiçek).
NEVT (C.: Envât-Niyât) Bir yere asma. Kaldırma.
NEVTA Göğüste olur bir verem.
NEVTÎ Gemici.
NEV'UMMA Bir derece bir suretle.
NEV'UN MÜNHASIRUN FİŞ-ŞAHS Nev'i şahsına münhasır. Başka bir benzeri olmayan.
NEVÜR Çivit. * Damga için kullanılan içyağı isi.
NEVVAB Nâiblik eden. Birinin yerine vekil olarak iş gören.
NEVVAH(E) Ağlayan çığlık koparan.
NEVVAR(E) Nurlu aydın. Aydınlık.
NEVZ (C.: Envâz) Dere vâdi.
NEVZAD f. Yeni doğmuş. * Yeni doğmuş çocuk.
NEVZEMİN f. Yeni çeşit yeni tarz.
NEVZUHUR f. Yeni çıkma. Yeni zuhur etme.
NEY Kamıştan yapılan damaksız düdük. * Kamış kalem. * Mc: Kâmil insan. * Farsçada : Yokluk. (Bak: Nay)
NE'Y Uzak olmak.
NEY' Susuzluk. * Meyletmek eğilmek.
NEYB Dişle ısırmak.
NEYÇE f. Küçük ney.
NEYDELAN Kâbus denilen ağırlık ki uyku arasında olur.
NEYELAN İsteğe ulaşma. Arzulanan şeye vâsıl olma.
NEYFAK Tilki derisinden olan kürk.
NEYH Vücudun kemikleri taze iken pekişmek.
NEYİSTAN f. Kamışlık sazlık.
NEYK Cima etmek.
NEYL Merama erme. İsteğe ulaşma. * Ulaşılan şey.
NEYNÜFER Nilüfer çiçeği.
NEYPARE f. Kamış parçası.
NEYRENC (C.: Neyrencât) Tılsım.
NEYRENCÂT (Neyrenc. C.) Tılsımlar.
NEYRİB Koğuculuk dedikoduculuk.
NEYRUZ Yaz günü.
NEYSEB Karıncaların birbirine bitişerek yol almaları.
NEYSİTAN f. Sazlık kamışlık.
NEYŞEKER f. Şeker kamışı.
NEYT Cenaze. * Ölüm. * Duâda tazarru etmek. * Tıb: Kalbin asılı olduğu damar. * Derinliği adam boyu miktarı olan kuyu.
NEYT İnlemek. * Şiddetle teneffüs etmek.
NEYTAL (C: Neyatîl) Belâ musibet felâket meşakkat. * Kova. * İçki ölçeği.
NEYY Pişmemiş çiğ et vs. * Devenin semiz olması. * Semiz ve besili deve.
NEYYİF Küsur. Ziyade. Artık. Fazla. * İhsan. * Yakın.
NEYYİR (Nur. dan) Nurlu parlak ışıklı cisim. * Yıldız. Cisim halindeki nur. * Güneş şems.
NEYYİR-İ ASGAR Ay. Kamer.
NEYYİR-İ A'ZAM Güneş şems.
NEYYİRAT (Neyyir. C.) Nurlular nur saçanlar.
NEYYİREYN Cisimlenmiş iki nur yâni: Güneş ile Ay.
NEYZ Çok olmak.
NEYZAR f. Kamışlık sazlık.
NEZ' Halkı birbirine düşürmek ifsâd bozmak.
NEZ' Çekip koparmak ayırmak. * Can çekişmek. * Çekip almak. Kuyudan kovayı çekip çıkarmak. * Saymak. * Kaldırmak yok etmek.
NEZA' Başta alnın iki yanında saç olmayan açık yer.
NEZAFET Temizlik paklık pakizelik.
NEZAHET Ahlâk temizliği temizlik. * İncelik rikkat.
NEZAİR (Nazire. C.) Nazireler benzerler emsâl olanlar.
NEZAKET Naziklik incelik zariflik. Kaba olmamak. Edeb terbiye.
NEZALE Sefillik. * Hasislik.
NEZARET (T) (Nazar. dan) Bakmak seyir bakış. * Nâzırlık etmek. Göz etmek. * Tenezzüh. * Reislik. * Vekillik nâzırlık bakanlık.
NEZARE Azlık. Kıllet.
NEZARE Korkutmak.
NEZARET (Nedâret) Tazelik. Parlaklık. Letafet.
NEZAZA Az olmak kıllet. * Her nesnenin bakiyyesi artığı ve âhiri.
NEZB Çağırmak. * Ses sadâ savt.
NEZD f. Yan. Yakın. Karib. * Göre nazarında fikrince. (Arapçadaki "ind" mânâsındadır)
NEZDİK f. Yakın karib.
NEZE Hafif deve.
NEZEL Menzil mekân.
NEZELE Akmak seyelan.
NEZEVAN Atlama sıçrama.
NEZF Kuyunun suyunu tamamen boşaltma. * Aklı gitme sarhoş olma. Zevâle gitme.
NEZG İfsad etmek halk içine fitne ve fesad bırakmak. Vesvese.
NEZGA Taan etmek çekiştirmek.
NEZH (Nezih) Nezihlik temizlik saflık. * Hiçbir kötü hareketi olmamak. * Kerim pak pâkize.
NEZİA (C.: Nezâyı') Aşiretinden başkasına nikâhlanmış olan kadın.
NEZİB (NEZÂB) Geyik ve sair hayvanların cima zamanı çıkardıkları ses.
NEZİF (Nezf. den) Çok kan kaybından kuvvetsiz kalan kimse. * Sarhoş kimse.
NEZİH (Nezihe) Pâk temiz. (Bak: Nezh)
NEZİHÂNE f. Temizce iyice güzelce.
NEZİL Misafir. İnen konan.
NEZİL Menzil mekân.
NEZİR (Nezr. den) Bir iş için korkulacak bir şey söyleyip gözdağı vermek. İlerdeki hesap için korkutmak. ("Beşir" in zıddıdır) * Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselâmın bir vasfı olup a (C.C.) inanıp itaat etmeyenlere cehennemden haber verdiği için "Nezir" denmiştir.
NEZİRE Nezredilmiş olan şey adak.
NEZK Yaramaz söz. * Süngü ile vurmak.
NEZK $ Hafiflik. * Acele. * Sebkat.
NEZLE (C.: Nevâzil) Burnun akmasını mucib olan hastalık. * Vücudun herhangi bir organından cerahat veya başka bir maddenin akması.
NEZR Adak adamak. * Fık: Cenab-ı Hakka ta'zim için mübah bir fiilin yapılmasını deruhde etmek öyle bir işin yapılmasını kendi nefsine vacib kılmaktır.
NEZR Suâlde ısrar etmek. * Az miktar azlık.
NEZUR Evlâdı az olan kadın.
NEZV Sıçramak.
NEZZ Hafif zeki kimse. * Susuz nadas.
NEZZAM Nizâm veren düzenleyen tertipleyen.
NEZZARE Seyirci seyreden bakan. Nezaret eden müfettiş mürakabe ve kontrol eden. Vekillik eden.
NIHLE (C.: Nihal) Millet. * Yol. * Diyânet. * Bahşiş atâ. * Dâva.
NIHV (NİHÂ) (C.: Enhâ) Tulum. Yağ tulumu.
NIKBE (C.: Nakıb) Zarar ve ayıp verecek derece eziyet.
NIKK Kurbağa sesi.
NIKMET (Bak: Nikmet)
NIKRİS (Nıkrîs) (C.: Nekaris) Ayak ağrısı.
NIKY İlik.
NI'ME (C.: Niam) Mal. * Sanat.
NISA' Bir cins beyaz elbise.
NISAF Bir şeyi tam olarak ikiye bölme.


To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi
Standart Cevap: Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları
22 Şubat 2015
2
NISF Yarım yarı.
NISF-I KUTR Dairenin merkezinden geçen ve onu iki eşit kısma ayıran doğru çizginin yarısı. Yarı çap.
NISF-ÜL LEYL Gece yarısı.
NISF-ÜN NEHAR Öğle vakti gündüzün ortası. * Meridyen.
NISFET (Bak: Nasfet)
NISFİYET Yarımlık. Yarı yarıya bölme.
NISH (NISÂH) Terzilik. * Bir şeyi temizleyip yaramazını içinden çıkarıp hâlis yapmak.
NIT' Ağız tavanının pütür yerleri.
NITAB Baş. * Boyun damarı.
NITAF Ter.
NITNIT Uzun boylu adam.
NIZAR (C.: Nuzarâ-Nizâr) Her nesnenin misli ve benzeri. Nazir.
NIZV (C.: Nuzuv Enzâ') Gitmek. * Sebkat etmek. * Kesmek kat'etmek. * Çekip çıkarmak. * Bırakmak. * Zayıf deve. * Eski elbise.
Nİ f. Nefy edatıdır. (Bak: Na-Ne)
NİAC (Na'ce C.) Dişi koyunlar.
NİAL (Na'l. C.) Ayakkabılar pabuçlar. * Hayvanların ayaklarına çakılan demirler nallar.
NİAM (Ni'met. C.) İyilikler. Yiyecekler. Nimetler. * Hidayetler.
NİAM-I ESASİYE Esas nimetler en lüzumlu maddeler. İman din gibi en kıymetli İlâhi ihsanlar.
NİBAH Köpek havlaması.
NİBAL Küçük tepe. * (Nebl. C.) Oklar.
NİBRAS (Süryânice) Lâmba çıra.
NİBZ Hurma ağacının dış kabuğu.
NİCAD Kılıç bağı.
NİCAF Kapının üst eşiği.
NİCAR Asıl.

NİDA' Seslenmek çağırmak haykırmak bağırmak. Ses vermek. * Gr: ünlem (!)
NİDAL (Nizâl) Özür beyan ederek bir zararı def etmek.
NİDD Aynı eş. Benzer denk.
NİDRE Et parçası.
NİFA' Menfaat fayda.
NİFAK Müslüman gibi görünüp kâfir olmak. İki yüzlülük. * Bozuşukluk ara açılmak. * Dinde riyâ etmek. * İhtiyaca sarf olunacak şeyler.
NİFAKÎ Nifakla alâkalı.
NİFAR İntikal etmek göçmek. * Dağılıp kaçmak. * Ürkme korkma çekinme. * Nefret gösterme.
NİFAS Yeni doğurmuş kadının hâli. Loğusalık. Böyle bir kadına "Nüfesâ" da denir. Hanefi Mezhebine göre bu hâl kırk gün devam eder.
NİFAZ Çocuğa sarılan bez. Çocuk bezi.
NİGÂH (Nigeh) f. Bakmak nazar etmek. Bakış.
NİGÂH-I GAZAB Öfkeli bakış kızgınlık bakışı.
NİGÂH-I HAYRET Hayret bakışı.
NİGÂH-I TEDKİK Araştırma bakışı tedkik etme nazarı.
NİGÂH-I TEGAFÜL Hâli ve gayeyi anlamazlıktan gelen bakış.
NİGÂHBAN Bekçi. Gözcü. Gözleyen.
NİGÂHBANÎ f. Bekçilik gözcülük.
NİGÂHDAR f. Bekçi gözcü. * Koruyucu muhafaza eden saklayıcı.
NİGÂL f. Ateşli kömür parçası.
NİGÂR f. Güzel yüzlü sevgili. * Nakış. Resim. * Nakşeden. * Put sânem. * Resmi yapılmış resmedilmiş.
NİGÂRENDE f. Ressam.
NİGÂRHANE f. Resim ve heykeller bulunan yer. Resim ve heykel sergisi. * Ressamların çalıştıkları atölye. * Puthâne. * Güzelleri çok olan yer.
NİGÂRİN f. Resim gibi güzel sevgili. * Resimlerle ve nakışlarla süslü.
NİGÂRİSTAN f. Resim ve heykel sergisi. * Güzelleri çok olan yer. * Puthane.
NİGÂRİŞ f. Resim yapma. Tasvir yapma.
NİGÂŞTE f. Resmolunmuş. Musavver. * Yazılmış.
NİGEH (Bak: Nigâh)
NİGEHBÂN f. Gözcü gözetici bekçi.
NİGEHBÂNÎ f. Bekçilik gözcülük.
NİGEHDÂR f. Gözcü bekçi. * Saklayıcı koruyucu.
NİGEH-ENDÂZ f. Bakan bakıcı bakıveren.
NİGERAN f. Bakıveren bakıcı.
NİGİN f. Mühür hâtem. * Yüzük.
NİGİNDÂN f. Yüzük mahfazası yüzük kutusu.
NİGİNSÂY f. Mühür kazıcı. Hakkak.
NİGU f. Güzel iyi hasen.
NİGUHÂH f. Hayır temenni eden iyilik isteyen.
NİGUHİDE f. Çekiştirilmiş zemmolunmuş gıybet edilmiş.
NİGUHİŞ f. Çekiştirme gıybet zemm.
NİGUN f. Tersine dönmüş altüst olmuş başaşağı. * Ters uğursuz aksi.
NİGUNBAHT f. Tâlihi ters dönmüş tâlihsiz şanssız.
NİGUNSÂR f. Başaşağı.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi
Standart Cevap: Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları
22 Şubat 2015
3
NİH f. (Nihâden: "Koymak" mastarından emir kökü) Koy. * Memleket şehir belde.
NİHA (NİYÂHA) Yas tutmak.
NİHAB (Nehb. C.) Çapullar yağmalar.
NİHAD f. Huy tabiat hilkat bünye yaratılış.
NİHADE f. Konmuş konulmuş.
NİHADÎ f. Yaradılışta olan fıtrî.
NİHAF (Nahif. C.) Cılız zayıf kimseler.
NİHAÎ (Nihâiye) Sona ait son ile alâkalı sonuncu.
NİHAL f. Taze düzgün. Fidan sürgün.
NİHAL-İ ZARİF İnce güzel dal.
NİHALAN (Nihal. C.) f. Taze fidanlar sürgünler.
NİHALE f. Yeni taze fidan. * Avcı korkuluğu. * Sahan altlığı. * Döşenecek şey. Döşeme.
NİHALÎ f. Sahan altlığı.
NİHALİSTAN f. Fidanlık.
NİHAN f. Gizli saklı. Bulunmayan. Mevcut olmayan. * Sır.
NİHANHANE f. Saklanacak yer. Mağara bodrum mahzen.
NİHANÎ f. Gizlilik saklılık.
NİHAS Asıl. Tabiat.
NİHAS Kağnı tekerleğinin etrafına takılan çenber yuvarlak demir. * Kavafların kullandığı nesne.
NİHAVEND İran'ın batı tarafında meşhur bir şehir adı. * Musikide bir makam.
NİHAVENDÎ f. Nihavend şehrine ait. Nihavendli.
NİHAYET Son uç son derece. * Çok.
NİHAYET-İ AZM Kemik ucu.
NİHAYET-ÜL EMR İşin nihayetinde işin sonunda. Netice.
NİHAYET-ÜN NİHAYE En sonunda. Akıbet.
NİHAYET-PEZİR Son bulan. Nihâyet bulur olan.
NİHLE Cenab-ı Hakk'ın ihsanı. Atıyye. * Millet. * Yol. Tarik. * Diyânet. Mezheb.
NİHRİR (C.: Nahârir) Tecrübeli bilgili fâzıl âlim mâhir kimse.
NİHVAR f. Gururlu kibirli kendini beğenmiş adam.
NİHY Gölcük.
NİJAD f. Nesil soy neseb. * Cibilliyet tabiat.
NİJM f. Bazı kış sabahları inen koyu sis.
NİK f. İyi güzel hoş.
NİK Ü BED İyi ve kötü.
NİK (C.: Niyâk) Dağın yüksek yeri dağ tepesi. * Kızgın hiddetli gadaplı kimse.
NİKAB Yüz örtüsü peçe perde.
NİKABE (NEKABE) Kâhyalık. * Ululuk.
NİKÂBET Rüzgârın ters yönlerden esmesi.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi
Standart Cevap: Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları
22 Şubat 2015
4
NİKÂH Evlenme. Şeriata uygun şekilde evlenme. * Resmi evlenme muâmelesi. (Bak: Mücâhede)
NİKÂH-I DÂHİLÎ İçerden evlenme akrabadan kız alma.
NİKÂH-I HÂRİCÎ Dışardan evlenme akraba hâricinden kız alma.
NİKÂH-I MUT'A Bir zamanlık geçici nikâh olup meşru değildir.
NİKÂH-I SAHİH Sıhhat şartlarını cami' olan nikâh.
NİKAHTER (Nik - ahter) f. Tâlihli şanslı mutlu.
NİKÂL f. Ateşli kömür parçası.
NİKÂL Dizgin demiri.
NİKAL Devenin suyu içip gittikten sonra gelip yine içmesi.
NİKAM (Nikmet. C.) İntikamlar öc almalar.
NİKAN (Nik. C.) f. İyiler iyi kimseler.
NİKAR İnat. Kin.
NİKAŞE Nakış yapma san'atı. Nakışçılık.
NİKAT (Nokta. C.) Noktalar.
NİKÂT (Nükte. C.) Nükteler. İnce mânâlar. * İnce mânâlı şakalı ve zarif sözler.
NİKÂYET Düşmanı kılıçtan geçirme.
NİKBAHT (Nîk-baht) f. Bahtlı tâlihli şanslı.
NİKBAZ (Nîk-bâz) f. Davranışları ve işleri iyi olan.
NİKBİN (Nîk-bin) f. İyi gören iyimser her şeyi iyi tarafından gören.
NİKDA Yaş kanbel otu.
NİKENDİŞ (Nîk-endiş) f. Her vakit iyilik düşünen. Herkesin iyiliğini istiyen.
NİKFERCAM (Nîk-fercâm) f. Sonu âkıbeti hayırlı ve iyi olan.
NİKHASLET (Nîk-haslet) f. Ahlâkı ve huyu iyi olan.
NİKHU f. Güzel huylu iyi huylu.
NİKÎ f. İyilik iyi olma.
NİKKİRDAR (Nîk-kirdâr) f. Hareket ve davranışları iyi ve beğenilir olan.
NİKL (C.: Enkâl) Köstek. * Kayd. * Dizgin demiri.
NİKMANZAR (Nîk-manzar) f. Görünüşü ve manzarası güzel olan.
NİKMET Şiddetli ceza. Hoş olmayan muamelelerle olan mücâzat.
NİKNAM f. İyi nam kazanmış iyi ünlü.
NİKNİHAD (Nîk-nihâd) İyi huylu.
NİKS Ters doğan çocuk. * Zayıf ve cılız adam.
NİKS Elbisenin ve örülmüş şeylerin eskilerini bozup gidermek tekrar yine iplik yapmaya kabil olanı ip eğirip yenilemek.
NİKTER (Nik-ter) f. Çok beğenilmiş çok iyi.
NİK-TERİN f. Çok iyi hepsinden iyi olan.
NİKU Güzel iyi hoş.
NİKUBAHT f. Bahtı açık.
NİKUKÂR f. İşleri doğru ve iyi olan iyi işli.
NİKUYÎ f. Güzellik iyilik.
NİKZ (C.: Enkaz) Bina yıkıntısı.
NİL Vesime adı verilen boya otu. * Çivit boyası.
NİL Mısır'ın bir nevi hayat menbaı olan en büyük nehrinin ismi.(Nil-i mübarek Cebel-i Kamer'den çıktığı gibi Dicle'nin en mühim bir şubesi Van vilâyetinden Müküs nahiyesinden bir kayanın mağarasından çıkıyor. Fırat'ın da mühim bir şubesi Diyadin taraflarında bir dağın eteğinden çıkıyor. Dağların aslı hilkaten bir madde-i mâyiadan incimad etmiş taşlar olduğu fennen sabittir. Tesbihat-ı Nebeviyyeden olan: $ kat'i delâlet ediyor ki: Asl-ı hilkat-i arz şöyledir ki: Su gibi bir madde emr-i İlâhî ile incimad eder taş olur. Taş izn-i İlâhî ile toprak olur. Tesbihteki arz lâfzı toprak demektir. Demek o su çok yumuşaktır; üstünde durulmaz. Taş çok serttir ondan istifade edilmez. Onun için Hakîm-i Rahîm toprağı taş üstünde serer zevilhayata makarr eder. S.)
NİLE f. Çivit.
NİLÎ Mavi çivit rengi.
NİLÎ PERDE Gökyüzü sema.
NİLU-BERG f. Nilüfer.
NİLÜFER f. Beyaz mavi ve sarı çiçekler açan bir cins su bitkisi. * Bursa yakınlarında akan bir akarsu.
NİM f. Yarım nısf buçuk yarı.
NİM Eski kürk. * Bir ot cinsi.
NİMAL (Neml. C.) Karıncalar.
NİMAR (Nimr. C.) Kaplanlar.
NİMAT (Nemat. C.) Örtüler ihramlar.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi
Standart Cevap: Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları
22 Şubat 2015
5
NİMBİSMİL f. İyice boğazlanmayıp yarı kesilmiş olan.
Nİ'ME Ne iyi ne âlâ ne güzel.
NİME f. Yarım nısf yarı.
NİME-İ RUZ Günün ortası. Yarım gün.
Nİ'ME-L MATLUB Tam aradığımız. İsteyip aradığımızın en âlâsı.
Nİ'ME-L MEVLA Ne iyi sâhib ve mâlik ne iyi (C.C.)
Nİ'ME-L VEKİL Ne güzel ne iyi vekil.
Nİ'ME-L VESİLE Ne güzel sebeb ne âlâ vesile.
NİME NİME f. Parça parça yarım yarım.
Nİ'ME-R RAKİB Ne iyi gözetici koruyucu.
NİME-RUZ (Bak: Nime-i ruz)
Nİ'MET (Nimet) İyilik lütuf ihsan. Saadet. Hidayet. * Giyecek şeyler. * Yiyecek faydalı şey rızık.(Eğer dünyanın veya vücudun mülkiyeti zılliyeti sende ise taahhüd tahaffuz korku külfetleriyle nimetlerden lezzet alamazsın dâima rahatsız olursun. Çünkü noksanları tedarik mevcutları telef olmaktan muhafaza ile dâimâ evham korkular meşakkatlere mahal olursun. Halbuki o nimetler Mün'im-i Kerim'in taahhüdü altındadır. Senin işin O'nun sofra-i ihsanından yeyip içmekle şükretmektir. Şükürde bir zahmet yoktur. Bilâkis nimetin lezzetini arttırır. Çünkü şükür nimette in'amı görmek demektir. İn'amı görmek nimetin zevalinden hâsıl olan elemi defeder. Zira nimet zâil olduğundan Mün'im-i Hakiki onun yerini boş bırakmaz misliyle doldurur ve teceddüdünden lezzet alırsın. M.N.)
Nİ'MET-İ İLÂHİYE 'ın nimeti. 'ın verdiği nimet.
Nİ'MET-ŞİNAS f. Kendisine yapılan iyiliği bilip unutmayan.
NİMGERM f. Pek sıcak olmayan. Ilık.
NİMHAB f. Yarı uykulu mahmur.
NİMHANDE f. Gülümseme tebessüm.
NİMKÜŞTE f. Yarı öldürülmüş yarı kesilmiş olan.
NİMLAHZA f. Yarım bakış. Gözucuyla bakış. * Çok kısa zaman.
NİMMANZUR f. Yarı görülen. Bulanık olarak görülen.
NİMMEST f. Sarhoşça.
NİMMUZLİM f. Yarı karanlık.
NİMMÜRDE f. Ölüm derecesinde olan. Ölüm hâlinde bulunan.
NİMNİGÂH f. Yarı bakış. Gözucuyla bakma.
NİMNİME Birbirlerine yakın çizgiler. * Tırnakta olan beyazlık.
NİMNİMETEYN Tırnak işareti.
NİMPUHTE f. Tam pişmemiş yarı pişmiş.
NİMR (C.: Enmâr - Nümur - Nimâr) Kaplan.
NİMRE Dişi kaplan.
NİMRES f. Yarı ham yarı olgunlaşmış olan.
NİMRUZ f. Yarı gün öğle.
NİMS Bir ot cinsi.
NİMS Firavun faresi dedikleri küçük hayvan. * Sansar.
NİMSÜFTE f. Yarım olarak söylenmiş tam denmemiş.
NİMŞEB f. Geceyarısı.
NİMTEN f. Mintan.
NİMZİNDE Yarı canlı. Ölü ile diri arası.
NİMZULMET f. Yarı karanlık.
NİNAN (Nun. C.) Balıklar semekler.
NİR (C.: Nirân-Enyâr) Öküz boyunduruğu. * Bez damgası. * Irgaç.
NİRAN (Nur ve Nâr. C.) Nurlar ziyalar. Ateşler nârlar.
NİRENC (C.: Nirencât) Düzen hile. * Resim taslak.
NİRENG f. Düzen hile aldatmaca. * Taslak resim. * Büyü efsun.
NİRU f. Kuvvet güç zor.
NİRUMEND f. Güçlü kuvvetli zorlu.
NİRUMENDÎ f. Kuvvetlilik zorluluk güçlülük.
NİS' (C.: Ensu') Gizlemek. * Gitmek. * Sarkık olmak. * Kuzey rüzgârı.
NİSA (C.: Nisvân) Kadınlar.
NİSA SURESİ Kur'an-ı Kerim'in dördüncü suresi.
NİS'A (C.: Nüsu'-Ensu'-Ensâ') Devenin göğsü için yapılan enli kolan.
NİSAB Zekât ölçüsü ölçü miktarı. * Üzerine zekât verilmesi farz olan mal miktarı. * Asıl esas. Sermaye mal. Derece had. * Fık: Altının nisabı: 20 miskal; gümüşünki 200 dirhem (yani 600 gram); koyun ile keçinin 40 adet; sığır manda 30; ve devenin nisabı da 5'dir. * Bir mecliste görüşmeye başlanabilmek yahut karar verebilmek için bulunması şart olan âza sayısı. * Hisse nasib. * İstenilen had derece. (Bak: Zekât)
NİSAB-I EKSERİYET Ekseriyet derecesi. Çoğunluk derecesi.
NİSACET Dokumacılık.
NİSAÎ (Nisâiye) Kadınlarla alâkalı kadınlara dâir.
NİSAL (Nasl. C.) Ok ve kargı gibi şeylerin uçlarındaki sivri demirler.
NİSAR Saçmak dağıtmak. * İ'ta etmek. Vermek.
NİSARÇİN f. Saçılan şeyleri toplayan.
NİSAR "Saçan saçıcı" mânasına gelir ve kelimeleri sıfatlandırır. Meselâ: Pertev-nisar $ : Işık saçan.
NİSBET Münasebet yakınlık bağlılık ölçü. * Rağmen. İnat olarak. İnat olsun diye.

NİSBETEN Nisbetle kıyaslanarak. Öncekine göre. Bir dereceye kadar. Şöyle böyle.
NİSBÎ (Nisbiye) Kıyaslama ile olan. Diğerine öncekine göre. Diğerlerine göre kıyaslıyarak olan. Nisbete ölçüye göre.
NİSEB Nisbetler kıyaslamalar ve ölçüler.
NİST f. Değildir yoktur.
NİSTÎ f. Yokluk adem.
NİSUN (Nisvan. C.) Kadınlar.
NİSVAN (Nisa. C.) Kadınlar. Nisalar.
NİSVAN-I ZELİL Ahlâken ve dinen düşmüş zelil olmuş kadınlar.
NİSVÎ Nisa taifesine mensub. Kadınlarla alâkalı.
NİSYAN Unutmak hatırdan çıkarmak.
NİSYAN-İ EBEDÎ Ebedî unutma.
NİŞ f. (Arı akrep gibi böceklerde olan) İğne. * Diken. * Ağu zehir.
NİŞA f. Nişasta.
NİŞAD Bir kimseye yemin vermek.
NİŞAN(E) f. İz. Nişan. Alâmet. İşaret. * Yara izi. * Hedef vurulması istenen nokta. * Hâtıra için dikilen taş. * Taltif için verilen madalya. * Evlenmeden önceki anlaşma ve karar işareti veya merasim. * Tuğra. * Ferman.
NİŞANE-İ TASDİK Kabul edildiğine dâir işaret tasdik işareti. * Mu'cizeler.(Kabir ehl-i iman için bu dünyadan daha güzel bir âlemin kapısı (olduğunu) ihbar eden 124 bin muhbir-i sâdık ellerinde nişane-i tasdik olan mu'cizeler bulunan enbiyalar ve o enbiyaların haber verdikleri aynı haberleri keşif ve zevk ve şuhud ile tasdik eden ve imza basan 124 milyon evliyanın aynı hakikata şehadetleri ve hadd ü hesaba gelmeyen muhakkiklerin kat'i delilleriyle o enbiya ve evliyanın aklen ilmelyakîn derecesinde isbat ettikleri ve yüzde doksandokuz ihtimal-i kat'i ile "idam ve zindan-ı ebedîden kurtulmak ve o yolu saadet-i ebediyeye çevirmek yalnız iman ve itaatledir" diye ittifaken haber veriyorlar. S.) (Bak: Muhbir-i sâdık)
NİŞANDE Hedef. Nişan olarak dikilmiş şey.
NİŞANE (Bak: Nişan)
NİŞANGÂH f. Hedef yeri. Nişan tahtası. * Silâh namlusunun üstünde bulunan nişan almağa yarayan kısım.
NİŞDE (NİŞDÂN) Talep etmek istemek. * Söz vermek and vermek.
NİŞDET Araştırıp sorma. * Kaybolan bir şeyi arama.
NİŞE f. Çoban düdüğü. Kaval.
NİŞEST f. Oturan.
NİŞESTE (C.: Nişeste-gân) f. Oturan oturmuş.
NİŞESTE-GÂN (Nişeste. C.) f. Oturanlar oturmuş olanlar.
NİŞESTGÂH f. Oturacak yer.
NİŞHAR f. Diken batmış iğnelenmiş.
NİŞİB f. (Yukarıdan aşağıya) iniş.
NİŞİBGÂH f. Çukur yer.
NİŞİB Ü FİRAZ İniş ve yokuş.
NİŞİMEN f. Oturacak yer.
NİŞİMENGÂH f. Durak yurt. Toplanılacak yer.
NİŞİN f. "Oturan oturmuş" gibi mânâya gelir ve başka kelimelerle birleşir.
NİŞİNENDE f. Oturan oturucu.
NİŞTER f. Hekim bıçağı neşter.
NİŞVE Koklamak. * Bilmek. * Haber vermek.
NİTA' (C.: Nutu') Deri döşek.
NİTAC Yavrulama yavru doğurma.
NİTAF (Nutfe. C.) Saf ve duru sular.
NİTAH Tos vurma toslaşma. Boynuzla vurma. * Vuruşup kavga etme.
NİTAK Kemer kuşak. * Kuşak yeri. * Peştemal.
Nİ'TAL Kova.
NİTASÎ Anlayışlı tabib doktor.
NİVA Düşmanlık. * Besili semiz deve.
NİVE f. İnleme ağlama sızlanma.
NİVEND f. İdrak anlayış akıl.
NİVER f. Âlemde meydana gelen hâdiseler haller.
NİYA (C.: Niyâgân) Dede cedd.
NİYABE Nöbet.
NİYABET Nâiblik vekillik. Kadı vekilliği.
NİYAGÂN (Niyâ. C.) Dedeler ceddler. Ecdad.
NİYAM (Nâim. C.) (Nevm. den) Uykuda olanlar uyuyanlar.
NİYAM f. Kılıf kın. Kılıç kını.
NİYAMGER (C.: Niyamgerân) Kın veya kılıf yapan san'atkâr.
NİYAR (Nâr. C.) Ateşler.
NİYAT (Niyet. C.) Niyetler.
NİYAT (Niyâta) Bir damar ismi (yürek onunla bağlıdır.)
NİYAZ f. Yalvarma yakarma. Dua. * Rağbet ve istek. * Hâcet ihtiyaç.
NİYAZİ-İ MISRÎ (Mi: 1618 - 1694) Malatya'nın Soğanlı köyünde doğdu. Şâir ve tasavvufçu olup Halvetî tarikatının Niyaziye veya Mısriye şubesini kurmuştur. Mısır'da Câmi-ül-Ezher'de tahsil gördü. 1646'da İstanbul'a döndü ve Sokollu Mehmed Paşa Medresesinde irşada başladı. Eserlerinden bazıları şunlardır: Risale-i Hasaneyn Mevâid-ül İrfan ve Avâid-ül İhsan Hidayet-ül İhvan Mektubat gibi eserleri ve bir de şiirlerini cami' divanı vardır.
NİYAZKÂR f. Yalvarıp yakaran. Dua eden. İhtiyacı olan.
NİYAZKÂRÂNE Yalvararak niyaz ederek. * Muhtaç olarak muhtaçlıkla.
NİYAZMEND (C.: Niyazmendân) f. İhtiyacı olan muhtaç. * Yalvaran yakaran niyaz eden.
NİYERE (Nâr. C.) Ateşler.
NİYET Kasd. Kalbin bir şeye yönelmesi. * Fık: Yapılan bir vazife ile Cenab-ı Hakk'a taatta bulunmayı ve O'na mânen yaklaşmayı kasdetmektir.(Niyet ölü ve meyyit olan hâletleri ihya eden ve canlı hayatlı ibadetlere çeviren bir ruhtur. Ve keza niyette öyle hâsiyet vardır ki; seyyiâtı hasenâta ve hasenâtı seyyiâta tahvil eder. Demek niyet bir ruhtur. O ruhun ruhu da ihlâsdır. Öyle ise necat halâs ancak ihlâs iledir. İşte bu hasiyete binaendir ki; az bir zamanda çok ameller husule gelir. Buna binâendir ki; az bir ömürde Cennet bütün lezâiz ve mehasiniyle kazanılır. Ve niyet ile insan dâimî bir şâkir olur. Şükür sevabını kazanır. M.N.)
NİYLEC Çivit.
NİYY Çiğ olmamış ham.
NİYYAT (Niyet. C.) Niyetler.
NİZA' Çekişme kavga. (Dünya öyle bir meta' değil ki; bir niza'a değsin. "Çünki fani ve geçici olduğundan kıymetsizdir." Koca dünya böyle ise dünyanın cüz'î işleri ne kadar ehemmiyetsiz olduğunu anlarsın. M.)
NİZA-İ LAFZÎ Boşuna çene yarıştırma. Sözle yapılan kavga.
NİZA Cima etmek.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi
Standart Cevap: Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları
22 Şubat 2015
6
NİZAL Nişan işaret alâmet.
NİZAM Sıra dizi düzen. Dizilmiş olan şey sıralanmış. * İcaba göre yapılan kanun. Bir kaideye binaen tertib olunmak ve ona binaen tertib olundukları kaide. * Bir işin sebat ve kıyamına medar sebep olan şey ve hâlet.
NİZAM-I ÂLEM Kâinatta 'ın koyduğu umumi nizam. (Nizam-ı âlem saadet-i ebediyeye işaret ediyor. S.) (Bak: Delil-i inayet)
NİZAM-I CEDİD Yeni nizam. Osmanlı Devletinde III. Sultan Selim zamanında yeni nizamla yetiştirilen bir askerî teşkilât.
NİZAM-ÜD DİN (Nizameddin) Dinin nizam ve düzeni.
NİZAMÂT (Nizam. C.) Nizamlar muntazam şeyler düzenler.
NİZAMÂT-I LÂZİME Lüzumlu gerekli nizamlar.
NİZAMEN Nizam dairesinde. Nizama ve kanuna tabi olarak.
NİZAMÎ Düzenli tertipli usulüne uygun. * Kanun ve nizama ait onunla alâkalı.
NİZAMİYE İlk askerlik devresi. * Bu nevi askerlik işleriyle uğraşan daire. * Tanzimat ordusunun asıl silâh altında bulunan kısmı.
NİZAR Korkutup uygunsuz şeylerden vazgeçirmek için söylenilen söz.
NİZAR Zayıf arık düşkün bitkin.
NİZARET f. Zayıflık arıklık.
NİZE Mızrak.
NİZEDÂR f. Mızraklı. Kargılı. Süngülü.
NİZEK f. Câriye. * Küçük mızrak süngü.
NİZEZEN f. Mızrakla vuran. * Mızrakçı.
NİZK Küçük süngü.
NOBRAN Sert mizaçlı inatçı nâzik olmayan.
NOKSAN (Nuksan) Eksik kusurlu nâkıs. * Eksiklik azlık. Eksilme azalma. * Yokluk.
NOKSANÎ Eksiklik ve noksanlıkla alâkalı.
NOKSANİYET Eksiklik noksanlık.
NOKTA (Nukta) Benek. * Durak mevki. Mahâl. * Göze ârız olan leke. * Durak işareti. * Tek karakol tek nöbetçi. * Yazıdaki durak işâreti. * Mat: Hiçbir uzunluğu olmayan şekil.
NOKTA-İ BİNİŞ Gözbebeği.
NOKTA-İ GALEYÂN Suyun buhara çevrildiği harâret derecesi.
NOKTA-İ İSTİMDAD Yardım isteme noktası. İnsanın kalbindeki sonsuz emel ve arzuların yerine getirilmesine olan ihtiyaç.
NOKTA-İ İSTİNAD Dayanma ve güvenme noktası. Kâinatta cereyan eden ve insana dehşet verip âciz bırakan hâdiseler karşısında insanın çok kuvvetli bir yere dayanmaya ve güvenmeye olan fıtri ihtiyacı.
NOKTA-İ MİHRAKİYE Yanma noktası. Odak noktası. * Çok Esmâ-i İlâhiyyenin tecellisinin toplandığı nokta.
NOKTA-İ NAZAR Görüş bir nevi fikir. (Bak: Rasyonalizm)(Nazar-ı Nübüvvet ve tevhid ve imân; vahdete âhirete Uluhiyete baktığı için hakaikı ona göre görür. Ehl-i felsefe ve hikmetin nazarı; kesrete esbâba tabiata bakar ona göre görür. Nokta-i nazar birbirinden çok uzaktır. Ehl-i felsefenin en büyük bir maksadı ehl-i usulü'd-din ve ülemâ-i İlm-i Kelâm'ın makasıdı içinde görünmiyecek bir derecede küçük ve ehemmiyetsizdir.İşte onun içindir ki mevcudatın tafsil-i mâhiyetinde ve ince ahvallerinde ehl-i hikmet çok ileri gitmiş fakat hakiki hikmet olan Ulûm-u Aliye-i İlâhiyye ve Uhreviyede o kadar geridirler ki en basit bir mü'minden daha geridirler. Bu sırrı fehmetmiyenler muhakkıkin-i İslâmiyeyi hükemalara nisbeten geri zannediyorlar. Halbuki akılları gözlerine inmiş kesrette boğulmuş olanların ne haddi var ki Veraset-i Nübüvvet ile makasıd-ı âliye-i kudsiyeye yetişenlere yetişebilsinler.Hem herbir şey iki nazar ile bakıldığı vakit iki muhtelif hakikatı gösteriyor. İkisi de hakikat olabilir. Fennin hiçbir hakikat-ı kat'iyyesi Kur'anın hakaik-ı kudsiyesine ilişemez. Fennin kısa eli onun münezzeh ve muallâ dâmenine erişemez. Nümune olarak bir misâl zikrederiz:Meselâ Küre-i Arz ehl-i hikmet nazariyle bakılsa hakikatı şudur ki: Güneş etrafında mutavassıt bir seyyare gibi hadsiz yıldızlar içinde döner. Yıldızlara nisbeten küçük bir mahluk. Fakat ehl-i Kur'an nazariyle bakıldığı vakit hakikatı şöyledir ki: Semere-i âlem olan insan; en câmi' en bedi' ve en âciz en aziz en zaif en lâtif bir mu'cize-i kudret olduğundan beşik ve meskeni olan zemin: Semâya nisbeten maddeten küçüklüğüyle ve hakaretiyle beraber mânen ve san'aten bütün kâinatın kalbi merkezi... bütün mu'cizat-ı san'atının meşheri sergisi... bütün tecelliyat-ı esmâsının mazharı nokta-i mihrakiyesi.. nihayetsiz faaliyet-i Rabbâniyyenin mahşeri ma'kesi.. hadsiz Hallâkıyet-i İlâhiyyenin hususan nebatat ve hayvanatın kesretli envâ-i sagiresinden cevvadâne icadın medârı çarşısı ve pek geniş âhiret âlemlerindeki masnuatın küçük mikyasta nümunegâhı ve mensucat-ı ebediyenin sür'atle işliyen tezgâhı ve menâzır-ı sermediyenin çabuk değişen taklidgâhı ve besâtin-i dâimenin tohumcuklarına sür'atle sünbüllenen dar ve muvakkat mezraası ve terbiyegâhı olmuştur.İşte Arzın bu azamet-i mâneviyesinden ve ehemmiyet-i san'aviyesindendir ki Kur'an-ı Hakim; semâvata nisbeten büyük bir ağacın küçük bir meyvesi hükmünde olan Arzı bütün semâvata karşı küçücük kalbi büyük kalıba mukabil tutmak gibi denk tutuyor. O'nu bir kefede bütün semâvâtı bir kefede koyuyor mükerreren: $ diyor. İşte sair mesâili buna kıyas et ve anla ki: Felsefenin ruhsuz sönük hakikatleri; Kur'an'ın parlak ruhlu hakikatleriyle müsademe edemez. Nokta-i nazar ayrı ayrı olduğu için ayrı ayrı görünür. S.)
NOKTA-İ TEKATU' Kesişme noktası.
NOKTA-İ TELÂKİ Karşılaşma noktası. Uygun ve karşılıklı nokta. Buluşma noktası yeri. * Münâsebet. Uygunluk.
NOKTA-İ TEMAS Değme noktası. Temas etme noktası.
NOKTA-İ ZERRİN Güneş. Altun nokta.
NOKTATEYN İki nokta.
NORMAL Fr. Kanun usul ve âdetlere uygun olan. Uygun. * Mat: Bir eğri çizgiye teğet olan doğrunun değme noktasından bu doğruya çizilen dik çizgi.
NOTA (İtalyancadan) Emir ve istek bildiren yazı. * Bir şeyi sonradan hatırlamak için konan işaret. * Resmi ve siyasi mektup muhtıra. * Mülâhazat. * Hesap pusulası. * Müziğe ait yazı.
NUAA Yumuşak ot.
NUAK (NAİK) Çobanın koyuna haykırıp çağırması.
NUAS Uyuklama uyuşukluk. (Bak: Nüas)
NUF f. Yankı. Aks-i sadâ.
NUFAHA Su üzerindeki kabarcık.
NU'FE Erkeklerin iki yanına sallanan saçı.
NUGAŞİ Kısa boylu adam.
NUGBE (C.: Nugab) Bir içim su.
NUGER f. Köle kul.
NUGERÎ f. Kölelik kulluk.
NUGNUG (C.: Negânig) Boğaz içinde olan et. * Kulak içinde fazlalık olan nesne.
NUGRE (C.: Nugur-Nugrân) Serçe kuşu büyüklüğünde olup kırmızı olan bir kuşun adı.
NUGZ (NAGZ) Kürek ucuna bitişik olan kıkırdak.
NUH (ALEYHİSSELÂM) Kur'an-ı Kerim'de adı geçen bir peygamber ismi. (Elli yaşında iken kavmini imana dâvete memur edilmiş ve kavmi kendisini dinlemediğinden iman etmeyenlere ceza olarak dünyayı kaplayan su tufanı olmuş ve zâlimler mahvolmuşlar; iman edenler Nuh Peygamber'in (A.S.) yaptığı gemiye alınarak kurtulmuşlardır.)
NUH SURESİ Kur'an-ı Kerim'de 71. Suredir ve Mekkîdir.
NUHA' Boyun kemiği içindeki murdar ilik.
NUHAA Tükürmek.
NUHAME Balgam.
NUHAS Bakır. Bakır para. * Kızgın mâden. * Kıtr. Ateş. Tunç ve demir döğülürken sıçrayan şerâre. * Dumansız alev. * Bir şeyin aslı. * Tütün.
NUHASÎ Bakırlı bakırla alâkalı bakırdan.
NUHAT Nahiv (gramer) âlimleri.
NUHAT Hıçkırma.
NUHBE Herşeyin seçkini iyisi. * Seçkin seçilmiş müntehab güzide. * Korkak.
NUHBE-İ ÂMÂL Mefkure ideal. Emellerin en sonu.
NUHÎ Nuh (A.S) ile ilgili. * Pek eski.
NUHL Karşılıksız hediye ve hibe.
NUHLA Atiyye hediye.
NUHRE Kemik dokusunun çürümesi.
NUHRE Burun deliği.
NUHRUB (C.: Nehârib) Kaya yarığı. * Arı kovanı. * Arı sesi.
NUHT Çocukla birlikte karından çıkan su.
NUHUL Zayıflık arıklık.
NUHUR (Nahr. C.) Ayların evvelleri. * Göğüsler. (Bak: Nahr)
NUHUSET Uğursuzluk.
NUHUST f. Birinci ilk evvel.
NUHUSTÎN f. Birinci ilk evvel.
NUHUSTZÂD f. İlk doğmuş olan. Evvel doğan.
NUK f. Okun ucu temren. Kuş gagası. * Gaga gibi sivri uçlu olan şey.
NUK (Naka. C.) Dişi develer.
NUKA Her şeyin kötüsü.
NUKAA Birşeyi ıslamada kullanılan su.
NUKAT (Nokta. C.) Noktalar.
NUKAVE Temizlik paklık. * Her şeyin iyisi seçkini.
NUKAYE Her nesnenin iyisi.
NUKAZ Küçük serçe kuşu.
NUKAZA Binâdan yıkılmış veya örülmüş iplikten sökülmüş nesne.
NUKBE (C.: Nukab) Yol. * Yırtık delik. * Paçasız don. * Levn renk. * Pas.
NUKRE Külçe hâlinde gümüş. * Ense çukuru.
NUKRE-İ KAFA Ense çukuru.
NUKSAN Eksilmek noksanlaşmak.
NUKTA (C.: Nukat-Nukut-Nikât) Nokta.
NUKUD (Nakid. C.) Nakidler paralar akçeler madeni paralar.
NUKUD-I MEVKUFE Vakfedilen paralar.
NUKUL Nakiller rivâyetler. Başkasından anlatılanlar. Hikâyeler.
NUKUŞ Resimler nakışlar.
NUKZ (C.: Enkâz) Binâ yıkıntısı.
NUL f. Kuş gagası.
NU'M Sürur neşe sevinç neşat.
NU'MAN (Niam. C.) Dört ayaklı hayvanlar. * Kan. * İmam-ı Azam Hazretlerinin adı. * Şakayık-ı nu'man denen bir lâle çiçeği.
NUMİD f. (Bak: Nevmid)
NUMRUKA (C.: Nemarik) Küçük yastık.
NUMUD (Bak: Nümud)
NUMUDE f. Gösterilmiş gözükmüş olan. Nişan verilmiş. (Bak: Nümune)
NUN Kur'an alfabesinde yirmibeşinci harf. Ebced hesabına göre değeri ellidir. * Divid kalem. * Kılıcın ağzı. Kılıç. * Çene çukuru. * Balık semek.
NUN-U MÜTEKELLİM-İ MAA-L GAYR Mütekellim-i maalgayrın "nun" harfi. Fiildeki cemi' sigasındaki nun. (Bak: Mütekellim-i maalgayr)
NUN-U NA'BÜDÜ (Bak:Na'büdü) (Arkadaş! deki un ifade ettiği cem' ve cemaat; fikri ve kalbi ayık olan musallinin nazarında sath-ı arzı bir mescid şekline getirir ve bütün mü'minlerden teşekkül etmiş şarktan garba kadar dizilmiş safları havi o cemaat-i kübra içinde namaz kıldığını ihtar ettirir. M.N.)
NUN SURESİ Kur'an-ı Kerim'de 68. sure ve Kur'anda müteşabih ve şifre olan bir harf.(Bütün kalemlerin ve tastir ve kitapların aslı esası ezelî me'hazı ve sermedî üstadı Kader'in kalemi ve Nur ve İlm-i Ezelî'nin nuruna işaret eden bir kelimedir. Ş.)
NU'NU Uzun boylu adam.
NU'NUA Devenin boyun eti. * Horozun boyun tüyü.
NUR Aydınlık. Parıltı. Parlaklık. Her çeşit zulmetin zıddı. Işık. * Kur'ân-ı Kerim. İman. İslâmiyet. Peygamber. * Zulmeti def eden şule ışık. (Bazılarınca ziya nurdan daha sağlamdır ve daha hastır. Nur; dünyevî ve uhrevî olmak üzere iki nevidir. Dünyevi olanı da iki çeşittir: Biri: Envar-ı İlâhiyeden intişar eden nurdur. Akıl ve Nur-u Kur'an gibi. İkincisi: Görmekle hissedilir ki nurlu cisimlerden ibarettir güneş ay ve yıldız gibi... Uhrevi nur: $ ilâ âhir.. âyet-i kerimesinde mensus olan nurdur. Nur âlemin mânen aydınlığına sebep olan Hazret-i Peygamber'e de (A.S.M.) denir. $ âyetinde beyan olunduğu gibi eşyanın hakikatını olduğu gibi beyan eden şeye de "nur" denir. Meşhur bir zata "Nuri" denmiştir; bunun sebebi her ne zaman vaaza ve nasihata başlasa gayb âleminden nurun şimşek gibi parıltısı ona tecelli ederdi. L.R.)
NUR-İ AYN f. Göz nuru. * Pek sevgili olan.
NUR-İ ÇEŞM Göz nuru. Gözün iyi görür olması. * Mc: Saadet.
NUR-İ İMAN İman nuru. Kur'an ve kâinat hakikatlarının görünmesine ve bulunmasına vesile olan imanın mânevi nuru.
NUR-İ KASD Kasd ve irâdenin nuru. Kasd ve iradeden gelen parlaklık. Bir istek ve kasıtla yapıldığına âit alâmet ışığı.
NUR-İ MÜBİN Mübin olan nur. Aşikâr ve açıklayıcı olan ve hak ile batılı ayıran nur. Bilhassa iman ve Kur'an ilminin mânevi nuru.
NUR-İ MÜCESSEM Çok parlak ve güzel olan. Canlı kılığına girmiş gibi olan nur.
NUR-UL ENVÂR Nurların nuru.
NUR SURESİ Kur'an-ı Kerim'in 24. Suresinin ismi.
NURAN Nurlu parlak.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi
Standart Cevap: Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları
22 Şubat 2015
7
NURANÎ Nurlu ışıklı nura yakışır parlak münevver.
NURANİYYET Nurlu olanın hali parlaklık nurluluk.
NURBAHŞ f. Işık saçan aydınlatan parlatan.
NURCULUK Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri ile Türkiye'de başlayan dinî bir hareket ve faaliyettir. Bu hareketin en mühim istinad noktası Risale-i Nur namındaki eserlerdir.Risale-i Nur eserleri 1926 - 1949 seneleri arasında yazılmıştır ve Kur'anın bu asra bakan mânevî bir tefsiridir. Bilhassa iman ve İslâm esaslarını ve Kur'anın hikmetlerini izah ve isbat eder.Siyasî ve dünyevî cem'iyetçilikten mücerred; ve aynı eserleri okumaktan doğan mânevî alâkadarlık ile gönüllerde kurulan nur irfan müessesesi mensublarına yani Risale-i Nur eserlerini okuyanlara: "Risale-i Nur Talebesi"; kısaltılmış şekli ile "Nur Talebesi" veya "Nurcu" denilmektedir.Daha başka bir tarif ile Nurcu : Risale-i Nur Külliyatı'nı okuyanların meydana getirdiği maddîlikten teşkilâttan cemiyet kademelerinden mücerred aynı eserleri okumaktan doğan mânevî alâkadarlıktan ibaret olan ekol mensublarına da Nurcu denmektedir.Risale-i Nur ve Talebeleri Âlem-i İslâma hattâ dünyanın her tarafına kadar genişlemiş ve hüsn-ü kabule mazhar olmuştur.Diyanet İşleri Başkanlığının 2.7.1963 tarih 18746 sayılı yazısına ekli Müşavere ve Dinî Eserleri İnceleme Kurulu'nun 29.6.1963 tarih 326 sayılı kararında:"Nurculuk: Bir tarikat veya bir mezheb olmayıp Said Nursî adındaki zâtın son zamanlarda yayılma istidadı gösteren dinsizlik cereyanına karşı Kur'an-ı Kerim âyetlerini ele alarak Risale-i Nur namıyla yazdığı eserlere izafe edilen bir cereyandır. Adı geçen eserler imanı fikirlerle birleştirmeye çalışmaktadır." şeklinde beyan edilmiştir.
NU'RE (C.: Near-Nerât) Eşeğin burnuna giren bir cins sinek.
NUREFŞAN f. Etrafı aydınlatan nur saçan ışık veren.
NUR-FEŞAN (Bak: Nurefşan)
NURİ Nura mensub nura ait. * Erkek ismidir.
NURİYE Nura âit nura mensub. * Kadın ismidir.
NURPAŞ f. Nur saçan nur saçıcı.
NURTAL'AT Nur yüzlü.
NURUN ALA NUR Daha âlâ daha iyi nur üstüne nur.
NUSAHA (Nasih. C.) Nasihat edenler öğüt verenler.
NUSARA (Nasir. C.) Yardımcılar.
NUSB (C.: Ensâb) Meşakkat zahmet elem. * Zehir ağu. * Belâ musibet. * Put sanem heykel.
NUSH Nasihat ögüt.
NUSHA (Bak: Nüsha)
NUSRET (Nusrat) Yardım. Cenab-ı Hakkın yardımı hususen ruhani muavenet. Zafer galebe fetih üstünlük başarı düşmana gâlib olmak.
NUSSA Saç kırpıntısı.
NUSSAH (Nâsih. C.) Nasihat edenler öğüt verenler.
NUSSAR (Nâsır. C.) Yardımcılar.
NUSU' Çok beyaz olmak. * Hâlis olmak.
NUSUL Huruç etmek çıkmak. * Dühul etmek girmek. (Ezdaddandır) * (Nasl. C.) Mızrakların uçlarındaki sivri demirler. Temrenler.
NUSUS (Nass. C.) Nasslar. (Bak: Nass)
NUŞ f. İçen içici. * Tatlı şerbet gibi içilecek şey. * Zevk ve safâ.
NUŞADUR f. Nişadır.
NUŞA NUŞ f. İçtikçe içerek tekrar tekrar içerek defalarca içerek içe içe.
NUŞDARU f. Panzehir. * Tiryak. * şarap.
NUŞE f. şâd ve sevinçli. Mesrur olan.
NUŞENDE (C.: Nuşendegân) f. İçki içen kimse.
NUŞHAND f. Tatlı gülüşlü.
NUŞİDEN "İçmek" mastarındandır. İçen ve içiçi gibi mânâlara gelir.
NUŞİN f. Lezzetli tatlı.
NUŞİRVAN İran'da Milâdi (531 - 579) tarihleri arasında hükümdarlık etmiş Sâsâni padişahı olup adâlet ve doğruluğu ile meşhur olmuştur.
NUTFE Duru ve sâfi su. * Meni. Rahimde iki yarım ve ayrı cinsten hücrelerin birleşmişi. * Taşmış dökülmüş su. * Deniz.
NUTFE (C.: Nütef) Parmak ile yolunan şey.
NUTÎ (C.: Nevâti) Gemici.
NUTK (Nutuk) Söyleyiş söyleme kabiliyeti konuşma hitabet. * Dervişlerce büyüklerin manzum sözleri.
NUTK-U İFTİTAHÎ Açış nutku.
NUTU' (Nat'. C.) Meşinden yapılmış döşekler. * Sofra bezleri.
NUTUF (Nutfe. C.) Nutfeler dölsuları spermalar.
NUTUH Boynuzuyla vuran davar.
NUUMET Yumuşaklık.
NUUT (Na't. C.) Vasıflar keyfiyetler umuma şâmil sıfatlar. * Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselâm hakkındaki medhiyeler.
NUYAN f. Şehzâde. Pâdişah oğlu.
NU'Z Hicaz'da yetişen misvak ağacı.
NUZAR Altın. * Her nesnenin hâlisi ve iyisi. * Necid diyârında yetişen bir ağacın adıdır ondan tas ve kâse yaparlar.NUZC $ (Nazc) Yemişin tam olarak yetişmesi olgunlaşması. * Etin kemikten dökülür derece pişmesi.
NUZERA (Nazir. C.) Akranlar eşler.
NUZUB (NAZAB) Sinmek. * Iraklık uzaklık. * Suyun toprak tarafından emilmesi.
NÜAME Eksen. Çark veya çıkrık ortasındaki mihver.
NÜAMÎ Güney rüzgârı.
NÜANS Fr. İnce fark.
NÜAS Uyuklama uyku gelip basma. * Hislere ârız olan uyuşukluk ve fütur. Pineklemek.
NÜASÎ Uyuklama ile ilgili.
NÜBAH Havlama.
NÜBEA (Nebi. C.) Nebiler peygamberler.
NÜBELE (C.: Nübel) İstincâ taşı. * Kesek parçası.
NÜBLE İhsan atiyye. Fazl.
NÜBTA Atın kolanı veya karnı altında olan beyazlık.
NÜBU' Suyun yerden çıkıp akması.
NÜBUB Bitmek.
NÜBUT Suyun yerden çıkıp akması.
NÜBÜVVET (Nebi. den) Peygamberlik nebi olmak nebilik. 'ın (C.C.) emriyle vazifeli olarak insanları doğru yola çağırmak. (Bak: Muhammed (A.S.M.) - Resül)(.... Hem mâdem nev-i beşerde Nübüvvet vardır. Ve yüzbinler zât -Nübüvvet dâva edip mu'cize gösterenler - gelip geçmişler. Elbette umumun fevkinde bir kat'iyyet ile Nübüvvet-i Ahmediye (A.S.M.) sabittir. Çünkü İsa (A.S.) ve Musa (A.S.) gibi umum resüllere nebi dedirten ve risâletlerine medar olan delâil ve evsâf ve vazifeler ve ümmetlerine karşı muameleler Resül-i Ekrem'de (A.S.M.) daha ekmel daha câmi bir surette mevcuddur... M.)(Enbiya-yı Sâlifinde nübüvvete medar ve esas tutulan noktalar ve onların ümmetleriyle olan muâmeleleri hakkında yalnız zaman ve mekânın tesiriyle bazı hususat müstesnâ olmak şartiyle yapılacak tam bir teftiş ve kontrol neticesinde Hazret-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmda daha ekmel daha yüksek bulunmakta olduğu tahakkuk eder. Binaenaleyh nübüvvet mertebesine nâil olanların hey'et-i mecmuası mu'cizeleriyle vesair ahvalleriyle lisan-ı hal ve kal ile nev-i beşerin sinni kemâle geldiğinde Üstad-ül beşer ünvânını taşıyan Hazret-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'ın sıdk-ı nübüvvetine ilân-ı şehadet etmişlerdir. O Hazret de (A.S.M.) bütün mu'cizeleriyle Saniin vücub ve vahdetini nurlu bir bürhan olarak âleme ilân etmiştir. O Zat'ın (A.S.M.) ahvâl ve harekâtı birer birer yani tek tek O'nun sıdk ve hakkaniyetini gösterirse hey'et-i mecmuası O'nun sıdk-ı nübüvvetine öyle bir delil olur ki; şeytanları bile tasdike mecbur eder.İ.İ.)(Bil ki nev-i beşerde nübüvvet beşerdeki hayır ve kemâlâtın fezlekesi ve esasıdır. Din-i hak saadetin fihristesidir. İman bir hüsn-ü münezzeh ve mücerreddir. Madem şu âlemde parlak bir hüsün geniş ve yüksek bir feyiz zâhir bir hak fâik bir kemâl görünüyor. Bilbedâhe hak ve hakikat Nübüvvet içindedir ve nebiler elindedir. Dalâlet şer ve hasâret onun muhâlifindedir... M.N.)
NÜBÜVVET DA'VA ETMEK Peygamber olduğunu bildirip doğruluğunu isbat için deliller göstermek peygamberliğini ileri sürmek.
NÜBÜVVET-PENAH Peygamber nebi. Nübüvvet kendisine istinad eden zât.
NÜC'A Otlu yer istemek.
NÜCEBA (Necib. C.) Necib kimseler. Nesli soyu sopu temiz ve pâk olan kişiler.
NÜCEBE Lütuf ve keremi çok olan. Cömert insan.
NÜCEYM Yıldızcık. Küçük parıltısı olan. Küçük yıldız.
NÜCH (NECÂH) Zafer bulmak. Hâlâs olmak. Kurtulmak. İhtiyaçlarını giderip zafer bulmak.
NÜCME Bir ot cinsi.
NÜCU' Yemeğin hazmolup sindirilmesi. * Eser yapmak. * Duhul etmek girmek.
NÜCUM Tulu' etmek doğmak. * Görünmek zuhur etmek.
NÜCUM (Necm. C.) Yıldızlar.
NÜCUM-U SÂKIBE Işığıyla karanlığı delip geçen yıldızlar.
NÜCUM-U SEYYARE Seyyar gezici yıldızlar.
NÜCUM-PEREST f. Yıldıza tapanlar.
NÜCUMÎ Yıldızlarla ilgili. * Yıldızlarla uğraşan.
NÜDA (C.: Endâ-Endiye) Yağmur. * Boğaz ıslatıcı nesne. * Çiy rutubet. * Atâ bahşiş. * Sesin uzaklara gitmesi.
NÜDBE Ölen bir kimsenin iyilikleri mehasini sayılarak ağlamak.
NÜD'E Mal çokluğu. * Kavs-i kuzeh. Gökkuşağı. * Et köpüğünün üstü. * İç yağı.
NÜDEMA (Nedim. C.) Nedimler.
NÜDFE Atılmış az nesne. * Sağılmış az süt.
NÜDGA Tırnak sonunda olan beyazlık.
NÜDHA Genişlik vüs'at.
NÜDUB (Nedebe. C.) Yara izleri nedbeler.
NÜFASE Diş arasında kalan yemek parçası.
NÜFAZ (NÜFÂZE) Ağaçtan veya başka birşeyden silkmekten ve hareket ettirmekten dolayı düşen nesne.
NÜF'E (C.: Nifâ) Seyrek ve dağınık olan ot.
NÜFESA Loğusa kadın.
NÜFFAHA (C.: Nefehâ) Suyun üstünde olan kabarcığı.
NÜFHA Yüce beyaz tepe.
NÜFTURE (C.: Nefâtir) Müteferrik dağılmış ot.
NÜFUK Helâk olmak.
NÜFUR Ürküp kaçma dağılma firar etme. * İntikal etme. * Hacıların Mina'dan Mekke'ye doğru gitmeleri.
NÜFUS (Nefs. C.) Nefisler canlar şahıslar.
NÜFUS-U SEB'A 1- Nefs-i emmare 2- Nefs-i levvame 3- Nefs-i mülhime 4- Nefs-i mutmainne 5- Nefs-i râdiye 6- Nefs-i mardiyye 7- Nefs-i sâfiye. (Bak: Nefs)
NÜFUŞ (NEFÂŞ) Yabana yayılmak. * Davarların geceleyin yayılıp çobansız otlamaları.
NÜFUZ Sözü geçer olmak sözü dinlenmek. * Vücudundan işleyip geçmek. İçine alan.
NÜFZ Arka ve kürek eti.
NÜFZA Bir yere saçılmış veya dökülmüş olan kan.
NÜGAK (NAGİK) Çobanın koyuna çağırıp haykırması.
NÜH f. Dokuz.
NÜHA Yüksek olmak. * Miktar. * Bir kimse hakkında olan yasak ve men.
NÜHAB Deve öksürüğü.
NÜHAK Eşek anırtısı.
NÜHALE Kepek.
NÜHAM Bir kuş cinsi.
NÜHAME Tükrük.
NÜHAS Bakır. * Duman. (Bak: Nuhâs)
NÜHAT Mağrur ve kibirli kimse. Kendini beğenmiş insan.
NÜHATE Yonga. Talaş.
NÜHAZ Yokuş. * Güç yer.
NÜHAZ Deve öksürüğü. * Devenin göğsünde olan bir hastalık.
NÜHBE Gadapla ve kahirle cebren alınan mal.
NÜHBE (C.: Nuheb) Her nesnenin iyisi.
NÜHBUR (C.: Nehâbir) Kum yığını.
NÜHS Kuş ismi.
NÜHS Dağ.
NÜHU' Kusmak.
NÜHUD (Nühuz) Kalkmak kıyam etmek yerinden yükselmek. * Şiddetle muharebe etmek.
NÜHUD Atın iri gövdeli olması.
NÜHUL Arık zayıf olmak. * Arılar. Bal arıları. (Bak: Nuhul)

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi
Standart Cevap: Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları
22 Şubat 2015
8
NÜHUR (Nahr. C.) Kurbanlar.
NÜHUR Akarsular nehirler ırmaklar.
NÜHUR f. Göz basar ayn.
NÜHUR Ayların evvelleri.
NÜHUSET Yaramazlık uğursuzluk. (Mübârek'in zıddı)
NÜHUST f. İlk gelen evvel doğan evvelki olan.
NÜHUZ Hareket etme deprenip kalkma.
NÜHÜFT f. Saklı gizli.
NÜHÜFTE f. Saklı gizli.
NÜHÜFTEGÎ f. Gizlilik saklılık.
NÜHÜM f. Dokuzuncu.
NÜHÜVE (Et) çiğ olmak.
NÜHYE (C.: Nühâ) Akıl. * Gayet. Son.
NÜHZA Devenin göğsünde olan bir hastalık.
NÜHZE Fırsat.
NÜKAF Deveyi öldüren bir verem.
NÜKAH Tatlı soğuk su.
NÜKAS Devenin dudağında olan bir hastalık.
NÜKAT (Bak: Nikât- Nüket)
NÜKET (Nükte. C.) Nükteler. Herkesin anlayamıyacağı ince mânâlı ve zarif sözler.
NÜKHET Râyiha. Ağız kokusu. * Günahlı sözler. Hoş olmayan günah olan söz kelime.
NÜKKE Zayıflıktan dolayı sesi çıkmayan deve.
NÜKR Anlayışı fikri ferâseti iyi olmak. * Zorluk. * İnkâr.
NÜKRE Bilinmezlik. * Zorluk güçlük. * Kabile ismi.
NÜKS Hastalığın geri dönmesi depreşmesi.
NÜKTE İnce mânalı söz idraki ve anlaşılması nezâket ve zarifliğe dayanan nazik husus. İbarenin asıl mânasından başka olan nazik ve lâtif mânâ dikkatle anlaşılabilen ince mânâ. * Yere ağaçla vurup eser bırakmak.
NÜKTE-ÂMİZ f. Nükte karıştıran.
NÜKTEBÎN f. İnceliği gören nükteyi anlıyabilen. Kavrayışlı anlayışlı zeki.
NÜKTEDÂN f. Nükte bilen. İnce ve zarif kimse.
NÜKTEDÂNÎ Nüktecilik nüktedanlık.
NÜKTEDÂR f. Nükteli söz söyleyen. Nükteli konuşan.
NÜKTEGU f. Nükteli konuşan nükteli söz söyleyen.
NÜKTEGUYÎ f. Nükteli konuşma. Nükteli söz söyleme.
NÜKTEPERDAZ (C.: Nükteperdâzân) f. Nükteli söz söyleyen nükteli konuşan.
NÜKTEPİRA f. Nükteye süs veren.
NÜKTESENC (C.: Nüktesencân) f. Nükteyi değerlendiren. Nükteden anlayan. Nükteyi yerinde kullanan.
NÜKTEVER f. Nükteyi anlamakta mâhir olan nükte bilen.
NÜKU' Kısa boylu kadın.
NÜKUB Rücu' etmek geri dönmek. * Udul etmek ayrılmak. * (Nekbet. C.) Tâlihsizlikler şanssızlıklar. Felâketler musibetler düşkünlükler.
NÜKUL Vazgeçme geri dönme cayma.
NÜKUS Ardına dönmek.
NÜLK Alıç adı verilen dağ yemişi.
NÜMA f. Gösteren veya gözüken mânasında olup birleşik kelimeler yapılır.
NÜMAYAN f. Görünen aşikâr olan gözükücü olan. Parlayan.
NÜMAYANTER f. Fazla görünen en çok görünen.
NÜMAYENDE f. Gösterici.
NÜMAYİŞ .f Görünüş gösteriş dış görünüş. Gösteri.
NÜMAYİŞGÂH f. Gösteri yeri.
NÜMAYİŞKÂR f. Gösterişli.
NÜMRUK (NÜMRUKA) (C.: Nemârık-Nemârıka) Yüz yastığı.
NÜMUD f. Gösteren görünen benzeyen.
NÜMUDAR f. Görünen. * Nümune örnek.
NÜMUDE f. Görünmüş gösterilmiş gözükmüş.
NÜMUN f. Gösteren benzer müşabih olan.
NÜMUNE f. Örnek misâl misal olarak gösterilen. Düstur ve misâl olacak şey.
NÜMUNE-İ İMTİSAL Örnek tutulacak şey.
NÜMUNEHANE f. Nümunelik şeylerin konulduğu yer. * Müze.
NÜMUR (Nimr. C.) Kaplanlar.
NÜMUZEC Enmuzec. Örnek nümune misal.
NÜMÜVV Bereketlenip artmak. * (Canlılarda) büyümek yetişmek gelişmek.
NÜMÜVV-Ü TABİÎ Normal şartlar altında büyüyüp gelişme.
NÜMY Pul.
NÜSAFE Buğdaydan ayrılan saman.
NÜSAH Nüshalar sahifeler yazılı şeyler.
NÜSAL Hayvandan dökülen tüyler.
NÜSARE Saçılan şey. * Yemek döküntüsü.
NÜSHA (C.: Nüsah) Yazılı şey. Yazılı bir şeyden çıkarılan suret. * Muska duâlı kâğıt. * Gazete ve dergilerde (sayı).
NÜSHA-İ KÜBRA Büyük sahife. Kâinat dünya çok manayı ifade eden âlem.
NÜSHA-İ SUĞRA Küçük sahife küçük nüsha. Küçük mâna ifade eden küçük mahluk âlemin küçük bir nüshası mânasında insan.
NÜSHATEYN İki nüsha.
NÜSU' Diş etlerinin sıyrılarak dişlerin meydana çıkması.
NÜSUL Tüy dökme.
NÜSUR (Nesr. C.) Nesirler manzum olmayan yazılar. Dağıtmalar. * Çok çocuk doğuran kadın.
NÜSUR (Nesr. C.) Kartallar. Akbabalar (kuş).
NÜSÜK (Nüsk) için ibadet etmek.
NÜSÜSE Kurumak.
NÜŞAB (Nüşabe. C.) Oklar. Temrenli oklar.
NÜŞABE (C.: Nüşab) Ok. Temrenli ok.
NÜŞAFE Sütü sağdıklarında üzerine gelen köpük.
NÜŞARE Kesilen ağaçtan dökülen talaş yonga.
NÜŞBE Sırnaşık. Ciddi olmayan adam.
NÜŞHAR f. Geviş.
NÜŞK Buruna birşey koymak. * Koklamak.
NÜŞKA Davarın boynuna takılan ip.
NÜŞRE Sihir efsun.
NÜŞU' İlâç içirmek.
NÜŞUB Dühul etmek girmek dâhil olmak. * İlgilendirmek alâkalandırmak taalluk etmek.
NÜŞUH Az miktar su.
NÜŞUK Buruna çekilen ilâç toz enfiye vs. * Buruna çekme.
NÜŞUR Neşirler. * Yaymalar dağıtmalar. * Öldükten sonraki dirilmeler.(Nüşur neşir gibi bâzan müteaddi bâzan lâzım olur. Müteaddi olursa bir şeyi açıp yaymak mânasına gelir ki lisanımızda neşr ve neşriyat ve menşur bu mânadandır. Bunun lâzımına intişar denilir lâzım oldukları zaman ise ölmüş bir şeyin dirilip kalkması mânasınadır ki Kur'anda nüşur ekseriyetle bu mânayadır. (E.T.)
NÜŞUS (NEŞS) Yüksek olmak yücelmek. * Nefret etmek.
NÜŞUT Tohumun baş vermesi uç göstermesi.
NÜŞUTA Devenin ayağındaki ilmikli düğüm. (İcabına göre çekip uzatılarak çözülür.)
NÜŞUZ Yüksek olmak yücelmek. * Kadının erkeğinden kaçıp nefret etmesi.
NÜŞUZE Kadının kocasından nefret edip kaçması. * Fık: Kocasına karşı üstünlük iddia eden kadın.
NÜTAC Doğurmak. * Gebe devenin karnındaki yükü.
NÜTU Yumru çıkıntı. * Yumruluk.
NÜTUC Doğurucu hayvan. * Doğurması yakın olan.
NÜUB Seri seyir.
NÜUME Yumuşaklık.
NÜUT (Bak: Nuut)
NÜÜTÎ (C.: Nevat) Gemi reisi kaptan.
NÜV' Açlık.
NÜVAH Ölü için sesle ağlama.
NÜVAHT f. Çalgı çalma.
NÜVAT (Nüve. C.) Nüveler çekirdekler.
NÜVATÎ (C.: Nüvâta) Gemici mellah.
NÜVAZ f. "Okşayıcı taltif edici iyi edici" mânâsına kelimenin sonuna gelebilir.
NÜVB Bir siyahi kabile adı. * Bal arısı sürüsü.
NÜVBE Yetişmek. * Siyahi bir kabile.
NÜVE Çekirdek asıl menba. (Sayısız hatemlerden canlı mahlukata vaz' edilen hayat hâtemine bakınız. Evet canlı bir mahluk câmiiyeti itibariyle kâinata küçük bir misaldir. Şecere-i âleme güzel ve tatlı bir meyvedir. Kevn ve vücuda bir nüvedir ki; Cenab-ı Hak o nüvede pek çok âlemlerin örneklerini dercetmiştir. Sanki o zihayat gayet hakîmane muayyen nizamlar ile bütün vücutlardan sağılmış bir katre veya bir noktadır. Bu itibarla bir zihayatı halketmek bütün kâinatı yed-i tasarrufuna alan Cenab-ı Hak'tan maada hiçbir şeye isnad edilemez. M.N.)
NÜVEYT Çekirdekçik.
NÜVİD f. Müjde beşaret. Hayırlı haberlerle tebşir.
NÜVİD-İ VASL (Nevid-i vasl) Kavuşma müjdesi.
NÜVİS f. Yazan yazıcı.
NÜVİSENDE f. Yazıcı kâtib.
NÜVİŞT f. Yazılı yazılmış. * Mektub.
NÜVNE Çene çukuru.
NÜVRE Alçı taşı. * Kireçten yapılan.
NÜVVAR (C.: Nevâre) Ağaç çiçeği.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi
Standart Cevap: Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları
22 Şubat 2015
9
NÜY'E Ham ve çiğ olmak.
NÜYUB (Nâb. C.) Azı dişleri.
NÜZ' Erkek ister kösnek davar.
NÜZA Koyunda olan öldürücü bir hastalık.
NÜZERA (Nezir. C.) Doğru yola getirmek için korkutmalar.
NÜZFE (C.: Nüzüf) Az miktar cüz'î.
NÜZHET f. İç açıklığı safa eğlenme gönül ferahlığı. * Temizlik paklık. * Karışık bulaşık ve kalabalık yerlerden uzak olmak. Buud.
NÜZHET-EFZÂ f. Eğlenceli ve gönül açacak yer.
NÜZHET-FEZÂ (Bak: Nüzhet-efza)
NÜZHET-GÂH Seyir yeri gezinti eğlence yeri.
NÜZHET-PEZİR f. Safa ve neşe bulmuş olan.
NÜZL (C.: Enzâl) Konak yeri. * Misafir için hazırlanan yemek.
NÜZU' Çekilmiş. * Su çeken deve.
NÜZUL İniş inmek aşağı inmek konaklamak. * Nüzül felç hastalığı. * Hacıların Mina'ya gelip konaklamaları.
NÜZUL-İ SEFİNE Geminin denize inişi.
NÜZUR (Nezir.C.) Nezirler adaklar. (Bak: Nezr)
NÜZUR Korkutmak.
NÜZÜ' (NEZ') İfsad etmek bozmak aldatmak yaramaz nesneye kandırmak.
NÜZZAR (Nâzır. C.) Bakanlar. Nâzırlar.

NEFFAH Hayır sâhibi ve iyiliksever kimse. * Kokusu çok.
NEFFAS Sihir yapan üfüren üfürükçü.
NEFFASÂT (Neffâse. C.) Neffâseler büyücü kadınlar.
NEFFASE (C: Neffâsât) Büyücü kadın.
NEFFATA Neft yağı çıkan pınar.
NEFH Rüzgâr esmek. * Güzel kokunun yayılması. Kokmak. * Vurmak. * Def'etmek kovmak. * Vuruşmak kat'etmek.
NEFH Üflemek şişmek üfürük. * Kaba kuşluk vaktine varmak.
NEFH-İ SUR İsrafil Aleyhisselâm'ın Kıyamet gününde "Sur' denilen boruyu üflemesi. * Kıyamet kopması. (Bak: Acbüzzeneb)
NEFHA Üfürmek. Üfürük. * Şişmek. * Kabarık olan.
NEFHA Koku. Rüzgârın hafif esişi. Azıcık koku.
NEFİ (Bak: Nefy)
NEF'Î Menfaat ile alâkalı faydacı. * Sihâm-ı Kaza nâmındaki hicivli şiirleri ile meşhur Erzurum - Hasankale'li olup İstanbul'da yaşamış bir şâirin adıdır. 1634'de 4. Murad devrinde bir hicviyesinden dolayı boğdurulup denize atılmıştır.
NEFİF Hevâ.
NEFİR Cemaat topluluk. * Harp için seferber olan cemaat.
NEFİS(E) Pek beğenilen pek güzel pek iyi.
NEFİS (Bak: Nefs)
NEFİS-PEREST Şeriat kanunlarına aykırı olarak ahlâk kaidesini tanımadan nefsinin isteklerine uyan. Nefsine taparcasına düşkün olan.
NEFİS-PERVER f. Nefsini çok sevip besleyen nefsi isteklerine çok düşkün.
NEFİT Kaynamak galeyan.
NEFİTE Unu suya koyup kaynatıp koyulaşıncaya kadar karıştırmak.
NEFİY (Bak: Nefy)
NEF'İYYET (Nef'î) Fls: Faydacı faydacılık.
NEFİZ (NEFEZE) Okun geçmesi gibi içe geçmek işlemek. * Sözü geçer olmak.
NEFK Helâk olmak.
NEFL Sevab için yapılan ibâdet. Emredilmemiş farz veya vâcib olmadan yapılan ibadet. Nâfile. * Birisine ganimet malı veya atiyye ihsan vermek. * Yemin etmek.
NEFR Heyecan verici bir emirden dolayı bir yerden bir yere fırlayıp çıkmaktır. Ürkmek demek olan "Nüfur" da bu mânâdandır. Fakat "Nüfur" tek başına kaçıp kurtulmak için menfi bir harekette kullanıldığı hâlde; "nefr" düşmana karşı gaza için fırlayıp çıkmakta kullanılır. Ve böyle çıkıp toplanan cemaate "nefir" herbirine de "nefer" denilir.İmamın halkı cihada dâvet ve tahrik etmesine de "istinfar" tâbir olunur ki lisanımızın şimdiki ıstılâhında "seferberlik emri" frenklerde de "mobilizasyon" yâni halkı yerinden oynatma tâbir edilir. (E.T.)
NEFRET Tiksinmek ürküp kaçmak. * Birisinin yakını ve akrabası.
NEFRETBAHŞ f. İnsana nefret veren iğrendiren tiksindiren.
NEFRİN Lânet beddua. * Söğüp saymak.(Hassasiyet-i ilmiyenin tezayüdüyle ve her günde otuz bin cenazeyi gösteren mevtin ikazatıylae o gaflet perdesi parçalanıyor. Ecnebilerin tağutlarıyla ve fünun-u tabiiyeleriyle dalâlete gidenlere ve onları körü körüne taklid edip ittiba' edenlere binler nefrin ve teessüfler. L.)

NEFRİN-HÂN f. Sövüp sayan.
NEFRİN-KÜNÂN f. Lânet okuyan sövüp sayan.
NEFS Üfürmek üflemek.
NEFS (Nefis) Can kişi kendi öz varlık. Bir şeyin zatı olan kendisi. * Göz. * Şehvet ve gadabın mebdei olan kuvve-i nefsaniye. Fıtri meyil bedenin hissi istekleri. * Ruh hayat asıl. * Maya. * Hamiyet.(Evet nefsini beğenen ve nefsine itimad eden bedbahttır. Nefsinin ayıbını gören bahtiyardır. M.)
NEFS-İ AMEL Amelin ta kendisi.
NEFS-İ EMMARE İnsanın çirkin ve şeytanın teşviklerine itirazsız ve mücahedesiz tâbi olması hâli.(Nefs-i emmârenin istibdad-ı rezilesinden selâmetimiz İslâmiyete istinad iledir. O habl-ül metine temessük iledir. Ve haklı hürriyetten hakkıyla istifade etmek imandan istimdat iledir. H.)(Bir zaman evliya-yı azimeden; nefs-i emmaresinden kurtulanlardan birkaç zattan şiddetli mücahede-i nefsiyeler ve nefs-i emmareden şekvalarını gördüm. Çok hayret ediyordum. Hayli zaman sonra nefs-i emmarenin kendi desaisinden başka daha şiddetli ve daha ziyade söz dinlemez ve daha ziyade ahlâk-ı seyyieyi idame eden ve heves ve damar ve âsab tabiat ve hissiyat halitasından çıkan ve nefs-i emmarenin son tahassüngâhı bulunan ve nefs-i emmareyi tezkiyeden sonra onun eski vazife-i seyyiesini gören; ve mücahedeyi âhir ömre kadar devam ettiren bir mânevi nefs-i emmareyi gördüm. Ve anladım ki o mübârek zatlar hakiki nefs-i emmareden değil; belki mecazi bir nefs-i emmareden şekva etmişler. Sonra gördüm ki İmam-ı Rabbani dahi bu mecazi nefs-i emmareden haber veriyor.Bu ikinci nefs-i emmarede şuursuz kör hissiyat bulunduğu için akıl ve kalbin sözlerini anlamıyor ve dinlemiyor ki onlarla ıslâh olsun ve kusurunu anlasın. Yalnız tokatlar ve elemler ile nefret edip veya tam bir fedailikle her hissini maksadına feda etsin. K.L.)
NEFS-İ HAYVANÎ Hayvanî istekler. Canlılardaki yaşama ve hareket kuvvetleri.
NEFS-İ İHBAR Tam haber. Haberin tam esası.
NEFS-İ LEVVAME Kötülüğü işledikten sonra fenâlığını hatırlayarak insanı rahatsız eden pişmanlık hâli ve vicdan rahatsızlığı. * İnsanın kendine ait kötülük ve günahını görüp fenalığını bilen ve hayra meyleden iradesi.
NEFS-İ MARDİYE (MARZİYYE) Kusurlarını bilen kendisinden râzı olunan nefis. Rabbinin indinde makbul olan nefis.
NEFS-İ MUTMAİNNE İyiliği kötülükten ayırt ettirerek insanlık vazifesini tanıttıran ve vicdanına rahatlık veren hâl. İnsanı 'a yaklaştıran hâl. Günaha meyleden kötü sıfatlardan temizlenmiş ve güzel ahlâk ile muttasıf olarak kurb-u İlâhiye itmi'nan ve istikrar kazanmış olan insan iradesi. Nefsin 'ın emirleri altına sakin ve şehevâta muâraza ederek ıztırabdan kurtulmuş olma hâli.
NEFS-İ MÜLHEME Tas: Lüzumu hâlinde Cenab-ı Hak tarafından kendisine hakikatlar ilham edilen tasaffi ve tekâmül etmiş nefis.
NEFS-İ MÜTEKELLİM Gr: Birinci şahıs. (Bak: Mütekellim-i vahde)
NEFS-İ NÂTIKA Akli ve nakli mes'elelerin münasebetlerini hissetmeğe ve anlamağa istidadı olan zâti ve cevheri hassası. Zâtında maddeden mücerred fiilinde maddeye mukarin olan cevher. İnsan ruhu.
NEFS-İ RÂDİYE f. Rabbinden râzı ve hoşnud olanın nefsi.
NEFS Gülme hususunda ifrata gitmek. * Çok fazla gülmek.
NEFSA (C.: Nefsâvât-Nüfüs-Nifâs-Nevâfis) Yeni doğum yapmış kadın. Loğusa.
NEFSANÎ Bedenî arzu ve isteklerle alâkalı. Zaruret olmadığı hâlde keyf için olan istek ve arzuya ait. Kendine ait ve mensub.
NEFSANİYET Nefsini çok beğenmişlik. * Gizli düşmanlık garez kin.
NEFSÎ Nefis ile kendisi ile alâkalı. Şahsa ait nefse dair.
NEFSÎ NEFSÎ "Benim nefsim" "nefsim nefsim" mânâsına yalnız kendini düşünmeyi ve kendisiyle olan alâkayı ifâde eden bir tâbir.
NEFS-ÜL EMİR Hakikatın kendisi. İşin hakikatı.
NEFŞ Açmak. * Yapmak. * Yün ve pamuk atmak. * Davarların geceleyin yayılıp çobansız otlaması.
NEFŞELE Yürüken toprağı ayağıyla tozutmak.
NEFT Neft yağı. Çam gibi bazı ağaçlardan çıkarılan tutuşabilen bir yağdır ve boyacılıkta vesair sanayide kullanılır.
NEFT (NEFİT) Çömleğin kaynayıp taşması ve içinde yemeğin kuruması. * Galeyan.
NEFTA (Nifta) (C: Nefat) Çalışmaktan dolayı elde çıkan kabarcık.
NEFTÎ f. Neft yağı renginde olan siyaha yakın koyu yeşil.
NEFUH Sütü sağılmadan çıkıp akan deve.
NEFUR Ürken ürküp kaçan. * Herkese iyiliği dokunan kimse.
NEFUZ Çocuk düşüren kadın.
NEF U ZARAR Kâr ve zarar.
NEFY Sürgün etmek. Birisini kendi rızası olmadan bir yerden başka bir yere nakletmek sürmek. * Gr: Bir şeyin olmadığını ifade eden (olumsuzluk) edatı. Müsbetin zıddı menfi olan. Bir şeyin yokluğunu veya olmadığını iddia. (Bak: İnkâr)(İşte küffarın ve ehl-i dalâletin bir hakikat-ı imaniyeyi inkâr ve nefyetmelerinde kuvvet yoktur. Çünkü nefiy sırrıyla ittifakları kuvvetsizdir. Bin nefyediciler bir tek hükmündedir. Meselâ: Bütün İstanbul ahalisi Ramazanın başında Ayı görmediğinden nefyetse iki şâhidin isbâtiyle o cemm-i gafirin nefiy ve ittifakı sukut eder. L.)(Nefiy dahi iki kısımdır.Birisi: "Has bir mevkide ve hususi bir cihette yoktur." der. Bu kısım ise isbat edilebilir. Bu kısım da bahsimizden hariçtir.İkinci kısım ise: Dünyaya ve kâinata ve âhirete ve asırlara bakan imani ve kudsi ve âmm ve muhit olan mes'eleleri nefiy ve inkâr etmektir. Bu nefiy ise... hiçbir cihetle isbat edilmez. Belki kâinatı ihata edecek ve âhireti görecek ve hadsiz zamanın her tarafını temâşâ edecek bir nazar lâzımdır; tâ o gibi nefiyler isbat edilebilsin. Ş.)
NEFY-İ EBED Bir daha dönmemek üzere nefyedip sürme.
NEFY-İ MÜLK Bir malın başkasına ait olduğunu söyleme.
NEFY EDÂTI Arabçada "Lâ" Farsçada "Nâ" gibi olumsuzluk bildiren edât.
NEFYAN Vurma ânında yara ve cerahatten akan kan.
NEFZ Saçma yayma. Neşretme. * Silkmek. * Nazar etme bakma.
NEGATİF Fr. Mat: Sıfırdan küçük önünde eksi işareti bulunan sayı. Menfi. * Gerçekteki karanlık ve aydınlık kısımları tersine gösteren fotoğraf camı veya filmi. ( Bak: Menfi)
NEGÜHİDE f. Çirkin kötü.
NEHA Pek akıllı adam. * İhtiyacı terkeylemek. (Güya kendi nefsi cihetinden menedilmiş demektir.)
NEHABİK Bildikleriyle amel etmeyip halka da öğretmeyen.
NEHABİR (Nühbur. C.) Kum yığınları kum tepeleri.
NEHAFE Tıksırmak aksırmak. * Nefes verip almak.
NEHAFE Zayıflık.
NEHAK Eşek anırtısı.
NEHAKE(T) Bahadırlık kahramanlık şecaat. * Keskinlik.
NEHAMÎ Demirci.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Elif - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Elif
Üyelik tarihi
09 Şubat 2015
Bulunduğu yer
Ankara
Yaş
36
Mesajlar
17.951
Seslenildi
1540 Mesaj
Etiketlendi
104 Konu
Ruh Hali
Melekgibi
Standart Cevap: Osmanlıca Kelimeler Ve Anlamları
22 Şubat 2015
10
NEHAR (C.: Enhür) Fecrin doğuşundan güneşin batışına kadar olan aydınlık. * Toy kuşunun yavrusu. * Altın.
NEHAR-I EBYAZ Gündüzün beyazlığı gündüze benzeyen beyazlık. Beyazlığın parlaklığı.
NEHAR-I ÖRFÎ Güneşin tuluundan gurubuna - doğuşundan batışına - kadar olan zaman.
NEHAR-I ŞER'Î Fecr-i sadıktan güneşin batışına kadar olan müddet.
NEHAREN Gündüzün. Gündüz vakti.
NEHARÎ Gündüzlü gündüz ile alâkalı. * Yatılı olmayan mekteb veya talebe.
NEHAVE (Et) çiğ olmak.
NEHB Yağma yağmacılık çapul. * At oynatmak koşturmak. * Kahr ile bir kişinin malını elinden almak.
NEHBE Kapmak.
NEHBER Helâk olacak yer.
NEHC Yol usul. * Doğru yol.
NEHD İri gövdeli ve karınlı at.
NEHDA' İyi otlar yetişen kumlu arâzi.
NEHDAN Dolu dolmuş.
NEHEC (C: Menâhic) Yol tarik. * İstikâmet.
NEHEL Susuz olmak. * İçmenin evveli. * Yaşlı ihtiyar. * Semiz etli deve.
NEHEM (Nehim - Menhum) Aç gözlü oluş. şikemperver olmak. Doymak bilmemek. Bir şeye çok düşkün şehvetli haris.
NEHENG (C.: Nehengân) f. Timsah.
NEHENGÂN (Neheng. C.) f. Timsahlar.
NEHER Genişlik bolluk. * Nehir ırmak.
NEHHAB (Nehb. den) Yağmacı çapulcu.
NEHHAC (Nehc. den) Kılavuz rehber mürşid. Doğru yolu gösterici.
NEHHAL Toprak kazan kazıcı.
NEHHAM Yüksek ve gür sesli kimse. * Arslan.
NEHHAS Nehs'in mübalağası. * Bir kişinin lakabı.
NEHHAS Esirci.
NEHHAT Yüce avazlı gür sesli kişi.
NEHHAT (NÜHHAT) Çalıştırılan sığır. * İnce. * Hımar eşek. * Sadaka toplamaya memur olan kişinin işini bitirdikten sonra ücretini alması.
NEHİB (Nehb. den) Korku dehşet ürküntü. * Yağmacı çapulcu.
NEHİB İnlemekle ve ses ile olan ağıt.
NEHİDE Kalın kaymak.
NEHİF Zayıf.
NEHİH Boğaz içinden gelen ses.
NEHİK Bahâdır kahraman. * Arslan. * Keskin kılıç. * İyi huylu kimse.
NEHİK Anırtı eşek anırtısı.
NEHİM Aç gözlü doymaz. * Yırtıcı. * Arslan kükremesi.
NEHİR Burun içinden çıkan ses hırıltı.
NEHİRE Çürümüş ufalanmış rüzgârla savrulur. Delik deşik göz göz olmuş. * Rüzgâr estikçe ses verir kemik çürümüş kemik. (Nâhir de denir)
NEHİRE Ayın evveli.
NEHİT İnlemek. * Şiddetle teneffüs etmek nefes alıp vermek.
NEHİT Eşek anırtısı. Hımar avazı.
NEHİTE (C.: Nehâyet) Tabiat.
NEHİY Yasak etmek. Menetmek. * Gr: Emrin menfi şekli.
NEHİZET Tabiat. * At kulağına benzer dokunmuş nesne.
NEHK Eşek bağırışı.
NEHK Zayıf etmek zayıflatmak. * Eskitmek. * Mübâlağa etmek.
NEHME Hastaların ve çocukların yiyeceğe karşı olan hırsı oburluğu.
NEHMET Himmet maksat yüksek himmet. Harislik. şehvet.
NEHNEHE Dar kaftan dar elbise.
NEHR Çay ırmak. * Vüs'at bolluk. Genişlik.
NEHR-ÜS SEMA Samanyolu. Kehkeşan.
NEHR Boğazlamak kesmek. * Namazda sağ elini sol eli üzerine koymak. * Sadr göğüs.
NEHREN Nehirden. Nehir yoluyla.
NEHREYN İki nehir.
NEHRÎ (Nehriye) Nehirle ilgili nehre ait.
NEHS Çok yaramaz nesne.
NEHS Kabzetmek almak. * Yılan sokması. * Eti ön dişiyle almak.
NEHSEK Yaban havucu.
NEHŞ Yılan sokmak. * Almak kabzetmek. * Ön dişiyle bir nesneyi ısırır gibi tutmak. * Et almak.
NEHŞEL Kurt zi'b. * Çakır. * Erkek ismi.
NEHT Yontmak. Oymak.
NEHT Çağırmak. * Ses avaz. * Men'etmek engel olmak.
NEHUD f. Nohut.
NEHUR Burnuna vurmayınca veya burnuna parmak sokmayınca sütünü salıvermeyen deve.
NEHUS (C.: Nehâyıs) Gebe eşek.
NEHUSET (Bak: Nühuset)
NEHVA Bir şey kasdetmek. Bir şey söylemeği istemek. * Bir şey yapmağa evvelden hazırlanmak.
NEHY (Bak: Nehiy)
NEHYİ AN-İL MÜNKER 'ın haram kıldığı şeyleri işlemekten men'etmek haram işleri yaptırmamak ve buna çalışmak.
NEHZ Ayağa kalkmak deprenip kalkmak hareket.
NEHZ Durmak kıyam. * Def'etmek kovmak. * Yakın olmak. * Berkitmek için devenin memesine eliyle vurmak. * Dolması için kovayı suya vurmak.
NEHZ Süngü demirini inceltmek. * Kemik üstündeki eti soyup gidermek. * Çok et.
NEHZ Vurmak. Dövmek. * Haykırmak.
NEHZAT Hareket davranma kalkışma. Yola çıkma.
NEİB Karga sesi. * Ağaçtan yemiş indirmek. * Süt sağmak.
NEK' Dizine ayağın arkasıyla vurmak. * Def'etmek kovmak.
NEKÂ' Yarayı kaşımak. * Soymak. * Çok azap etmek acı çektirmek.
NEK'A Kalkan dikeni üstündeki kızıl kap. * Her kırmızı olan şey.
NEKAB Devenin tabanı aşınmak.
NEKÂBET Dönme vazgeçme cayma.
NEKABET Muayyen zümrelerin başları. * Bir topluluğun vaziyetlerine nezâret etmek kontrol.
NEKABET-İ ULEMÂ Âlimlerin başı olma.
NEKAD (C.: Nukyud-Nikâd) Ayakları kısa yüzü çirkin koyun. * Büyümesi geç olan çocuk. * Ağızda dişler çürüyüp ufanmak. * Davarın tırnağı soyulup yüzülmek.
NEKAHET Hastalıktan yeni kalkıp henüz iyileşmiş iyiliğe yüz tutmuş olmak hâli. Hastalıkla sıhhat arasındaki hâl. * Fehmetmek anlamak bilmek. * Seri intikal etmek. Çok çabuk anlayış.
NEKAİS (Nakise. C.) Nakiseler. Noksanlar.
NEKAİZ (Nakize. C.) Nakizeler. Birbirine zıd şeyler.
NEKÂL Şiddetli azab. İşkence ve ukubet. * İbret.
NEKAM (A uzun okunur) Bir kimseyi kötü bir fiilinden dolayı şiddetle cezalandırmak. İntikam almak.
NEKÂRE Güçlük zorluk. * Belirsizlik.
NEKAVE(T) Her şeyin iyisi seçkini. * Temizlik paklık.
NEKAVET-İ VİCDÂN Vicdan temizliği.
NEKÂYAT Çarklar. * Vakitler.
NEKAYİ' (Nakia. C.) Ziyâfetler.
NEKAZ (C: Enkâz) Her nesnenin kötüsü kıymetsizi.
NEKB Musibet ve kedere uğrama. * Meyletmek eğilmek. * Udul etmek vazgeçmek haktan dönmek.
NEKBA Esince adamı eğip düşüren rüzgâr. Fırtına.
NEKBE (C.: Nekebât) şiddet meşakkat. * Bir şeyin kesilmesiyle olan cerahat.
NEKBET (C.: Nekebât - Nükub) Talihsizlik şanssızlık bahtsızlık. * Musibet felâket. * Düşkünlük.
NEKBETHANE f. Tâlihsizlik yuvası. * Mc: Dünya.
NEKBETÎ f. Tâlihsiz bahtsız şanssız uğursuz.
NEKBETZEDE f. Felâket görmüş musibete uğramış.
NEKD (Nekâde) (C.: Enkâd) Hayırsız olmak.
NEKDA' Sütü olmayan deve.
NEKEB Hastanın iyileşmesi. * Devenin omuzlarında olan bir hastalık.
NEKED Sıkıntı dert keder. Belâ musibet.
NEKEFE (C.: Nüküf-Nükfân) Çene altında olan küçük bez.
NEKEL Kuvvetli kişi.
NEKES (Nâ-kes) Cimri tamahkâr hasis.
NEKESAN Ardına dönmek.
NEKF Göz yaşını yanağından parmağıyla silip gidermek. * Kuyudan su çekmek. * Arlanmak.
NEKH (Nikâh) (C.: Enkihe) Tezevvüc evlenme cimâ etme. * Akit.
NEKHET (Bak: Nükhet)
NEKİB (C.: Nukabâ) Halkın iyisi. * Kâhya. * Kefil. * Müfettiş kontrolcü.
NEKİB Deve at ve eşek ayaklarının dâiresi.
NEKİBE Nefsi mübârek.
NEKİR Bilinmemiş olan. Muayyen olmayan. * Mezarda iki sual meleğinden birisinin adı. (Diğerininki; münkerdir)
NEKİRE (C.: Nekerât) Belirsiz.
NEKİSE Hilâf ters. * Nefs.
NEKKAD Bir şeyin iyisini kötüsünü seçen kimse. * Paranın sağlamını kalpından ayıran. * İmam hatib ve kayyum gibi hizmet sahiblerinin vazifelerine devam edip etmediklerini murakabe ve devam etmiyenlere tenbihat icra ve devamsızlıkları tesbit eden vazifeli kişi.
NEKKAR Ağaçkakan kuşu. * Değirmenci. * Çok hayırlı. * Çok kokulu.
NEKL Yular. At gemi. * Ezâ cefâ etmeğe ve işkence yapmağa yarayan şey.
NEKMET (Bak: Nikmet)
NEKR Zeki akıllı kimse. Pek zeyrek olan. * Dehâ fetânet.
NEKRE Belirsiz olan. * Çıban ve yaradan çıkan kan ve irin. * Garip ve gülünç fıkralar. * Hoş sohbet ve hazır cevap kimse. * Gr: Belirtilmemiş isim neye delâlet ettiği belli olmayan (harf-i tarifsiz) isim.
NEKRE-İ MEVSULE İki kelime veya mânâyı birbirine bağlayan kelime.
NEKRE-İ TÂMME Mübhem mânâ ifade eden kelime.
NEKRE-GÛ f. Tuhaf hikâyeler fıkralar anlatan. Gülünç sözler söyleyen.
NEKS Sözünden dönmek. * Bozmak. Çözmek. * Üzmek. * Dağıtmak. * Münhal ve muhtel olmak.
NEKS Çok çekinmek kaçınmak.
NEKS (NÜKÜS) Başaşağı etmek ters döndürmek. * Aynı hastalığın geri gelmesi. (Bak: Nüks)
NEKŞ Kuyunun çamurunu temizlemek. * Bir şeyi bitirmek. Bir işden fâriğ olmak. * Bir şey üzerine gelip toplanmak.
NEKT (C: Nikât) Süngüyü yere vurmak. * Taan etmek çekiştirmek.
NEKÜS (Nekis - Neküs) Baş aşağı etmek.
NEKZ Vurmak. * Kovmak def'etmek. * Yılan sokmak. * Azalmak. * Suyun yer tarafından emilmesi.
NEKZ Gayret etme uğraşma çok çabalama.
NELL Yüz üstüne bırakmak.
NEM f. Rutubet az yaşlık. Hafif ıslaklık.
NEM-İ DİDE Göz yaşı.
NEMA Gelişme büyüme. * Uzamak artmak çoğalmak üremek. * Faiz.
NEMADÂR f. Çoğalan ziyadeleşen. Artan büyüyen.
NEMAİK (Nemika. C.) Mektuplar.
NEMAİM (Nemime. C.) Dedikoducular çekiştiriciler.
NEMARIK (Nemraka. C.) Yastıklar.
NEMAS Kılın ince olması.
NEMAT (C: Enmut-Nimât) Usul tarz. * Yol tarik. * Örtü ihram. * Topluluk insan cemaati. * Döşek yüzü yatak yüzü.
NEMAT-I TAKRİR Söyleme tarzı.
NEMÇE Tar: Osmanlılar tarafından Avusturya ve Avusturyalı mânasında kullanılan bir tâbir idi.
NEMDAR f. Nemli ıslak yaş rutubetli.
NE'ME Nağme ses.
NEMED f. Keçe.
NEMEDÎN f. Keçeden yapılma.
NEMED-PÂRE f. Keçe parçası.
NEMED-PUŞ f. Keçe giyen. Derviş.
NEMED-ZÎN f. At eğeri altına konulan keçe.
NEMEK f. Tuz. Milh. * Lezzet tat. * Bağlılık hak.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
Cevap Yaz
  • Sayfa 1 Toplam 3 Sayfadan
  • 1
  • 2
  • 3
Konuyu 1 kişi okuyor. (0 üye ve 1 ziyaretçi)
 
Etiketler
anlamları, kelimeler, osmanlıca
Türkiye Türkçesi önceki Konu
Özbek Türkçesi
Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Yazdırılabilir şekli göster
Sayfayı E-Mail olarak gönder Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Normal
Hybrid-Şeklinde Hybrid-Şeklinde gösterime geç
Ağaç şeklinde Ağaç şeklinde gösterime geç
Benzer Konular
Konu
Konuyu Başlatan
Forum
Cevaplar
Son Mesaj