Zihî rüsvâ-yı ışk oldı şehâ dil;
Zihî düşdi zenahda bir çeha dil.

Hevâsıldur nigârâ göğsün ağı
Niçün zülfün durur perr-i Ebâbil?

Anâdil gülşen içre çağırurlar
Ki düşmişdür yine ender anâ dil.

Gözin zulm itdi binüm gönlüme çoh
Etegün ü elüm iy şâh-ı âdil.

Zelâzil kopa âlemde kaçan ki
Sabâ deprede zülfünden selâsil.

Bana vaslun durur tiryâk-i ekber
Bana hicrün durur zehr-i helâhil.



Şairin Adı : » Kadı Burhaneddin
Şiirin Ölçüsü : Aruz
Şiir Türü : Genel
Kitabın Adı : » Kadı Burhaneddin Dîvânı'ndan Seçmeler


Günümüz Türkçesi

1)Ey güzeller şahı sevgilim aman ne güzel
aman ne hoş; gönül çene çukuruna düştü aşka rezil oldu!
2)Ey eşsiz güzel sevgili göğsünün beyazlığı kaşıkçı kuşunun beyazlığına sahipken zülfün niçin Ebâbü kuşlarına benzemede niçin Ebabil kuşu gibi siyah renkte?
3)Gönül meşakkat ve üzüntü içine düşmüştür diye bülbüller gül bahçesinde çağırıp duruyorlar.
4)Ey sevgili zâlim gözün gönlüme çok zulümler yaptı. İşte eteğin işte elim; ey âdil padişah eteğine yapışıp yardım dilemedeyim.
5)Gün doğusundan esen latif yel uzun saçlarının büklümlerini dağıttığı zaman âlemde depremler kopar yer yerinden oynar
6)Sana kavuşmak benim için büyük bir panzehir ayrılığın ise çaresi olmayan bir zehir.