El öptüm..
yüz sürdüm yar..
Bu ne hasret..
Sensiz..
Gönlüm öksüz…

Eski bir zamandı… Kirpiklerimden akan tuzlu buruk o tat döküldü çocukluk sesimle. Oysa yetimdi içimdeki çocuk bir solukta kesmişti nefesini…

Canım ciğerim dağlandı.. Sürgün edildim sığındığım her limandan… Avutulmayı bekliyordu düşlerim…

Her düşün hayalinde sen vardın… Uzak yıldızları toplardım gökyüzünden sana, en parlak ışıklar yüzüne dolsun diye… Ömrümde her acı her ürpertiler de dimdik durdum ama yokluğun düşmüyor.. yangın yeri gönlümde.. Hangi yollar sana olan özlemimi dindirir…
Gamzelerimin çukurunda huzurlu yerin varken Hep gözlerimin kıyısına vuran su damlalarıyla mı geleceksin.. Gülüşleri bana çok görme yar…

Seni unutmak ne mümkün yar…
Rüzgârın tınısında bile sesin var…