Bugün uzun zamandır aradığım bulamadığım sardunya yazısıyla geldim.
Sardunya toplamıştım. Kırmızı. Gelmedi. Telefonda söyledim, aldırış etmedi. Suya koydum, yaşatmaya çalıştım. Çiçeklerini döktü. Kök saldı, saksıya ektim, büyüttüm. Boyu uzadı, gelmedi. Bahar geldi, sardunya çiçek açtı, gelmedi.
Neden sardunya topladığımı hiç sormadı. Oysa Sardunya’nın yeri ayrıdır. Sardunya, diğer çiçekler gibi kırılınca solmaz. Yeşilinden kolay kolay vazgeçmez. İnatçıdır. Neresinden kırılırsa kırılsın, toprağa tutunur, yeşiline sahip çıkar.
Akdeniz bitkisidir, sıcağı sever ama her iklime de uyum sağlar. Akdeniz’e uzak kalırsa bir gün, toprağa başını çevirip, bahara küsmez. Özünde narindir ama öyle her neme solup gidecek bir çiçek değildir. Cesur bir kadın, olgun bir hanımefendidir. İklimine göre giyinir, rüzgarına göre başını çevirir. Fırtınalarda boynunu büker.
Sonbaharı görürse, yapraklarını döküverir. Bir deri bir kemik kalır, çiçekleri solar, yaprakları ufalır. Sessizce üzerine yağacak çetin yağmurları bekler.
Yağmurlar yağar, karlar üzerini örter, ayaz dereleri kurutur, sardunyayı buz tutar. Ama sardunya kolay pes etmez, cesur ve güçlüdür nihayetinde. Kara kışları ardında bırakır, yağmura çamura göğüs gerer ve baharda hiçbir şey olmamış gibi, kabuğundan çıkar, yeşilini kucaklar, çiçeklerini bahara sunar.
Öyle çok ilgiye gelemez, başını önüne eğer, utanır. Sudan çok sevgiyle beslenir. Sevgisiz kalırsa, solar, kırılır. Ve bir sardunya kırılınca kokar. Şayet bir bahar günü, Akdeniz’e açılan bir kırda dolaşırken burnunuza sardunya kokusu dolarsa, anlayın ki bir sardunya kırılmıştır.
Sardunya herkese verilmez. Sardunya, cesur bir kadın, olgun bir hanımefendi, sabırlı bir yürektir. Sardunya, hikayesini, dudaklarda değil, buruk kokusunda saklayan, acı bir tebessümdür.
Birine sardunya vermek, buruk bir şarkı hediye etmek, geç kalmış bir özre müstakil bir mahcubiyetle af dilemek, utangaç bir yüzle taze bir teşekkür etmektir.
Birine sardunya vermek, bir ömrü bir kalbe emanet etmek, seneler boyu bir pencere kenarında hatırlanmayı yad etmektir. Sardunya, aşkla ayrılık, sevgiyle kırgınlık, arasında ince bir çizgidir.
Bir saksı sardunyam oldu. Üzerinden kış geçti, bahar geldi, yapraklar binlerce sırrı işitti, o gelmedi.
Evet işte böyle şahane bir yazıydı. Etkilenmişliğim var.Neyse.Herkese mutlu günler uzunca bir ara vermenin zamanı çoktan geçiyor.
Penia.
88Beğeniler
Cevap: Tek Nefes 
erçekliği tartışılır hüzünler.
: 
Normal
