Yalnızlığıma katılabilirsin; yalnız soru sormayacaksın.

Üyelik tarihi

05 Haziran 2016

Bulunduğu yer

T.c

Mesajlar

3.981

Seslenildi

202 Mesaj

Etiketlendi

57 Konu

Ruh Hali

Cevap: Ay'kırı

15 Aralık 2016

Çok sevdiğin ve kullandığım sözdür

Teşekkür ederim.

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Dua ' ve Ahfa bunu beğendiler.

Ben, hüznün sınırını geçeli çok oldu.

Yalnızlığıma katılabilirsin; yalnız soru sormayacaksın.

Üyelik tarihi

05 Haziran 2016

Bulunduğu yer

T.c

Mesajlar

3.981

Seslenildi

202 Mesaj

Etiketlendi

57 Konu

Ruh Hali

Cevap: Ay'kırı

16 Aralık 2016

“Artık ne zaman biri sevgiden bahsetse elim tabancama gidiyor.
Benden korkmana gerek yok.
Biliyorum beni biraz kaba buluyorsun ama şiddete meyyalim vallahi dertten.”
-

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Ashriel ve Bishamon bunu beğendiler.

Ben, hüznün sınırını geçeli çok oldu.

Üyelik tarihi

11 Nisan 2015

Yaş

Mesajlar

6.664

Seslenildi

358 Mesaj

Etiketlendi

130 Konu

Ruh Hali

Cevap: Ay'kırı

20 Aralık 2016

Dizinde dermanın bittiği vakitte;
Gönlünde yeşeren yarındır sabır,
Yıkıldığın her an, yok olmadığına şükret…
Yüreğine güneş koy,
Yüreğine bulut koy,
Yüreğine yıldız koy,
Yüreğine sabır koy ve yola devam et…

Şems-i Tebrizi

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Hesna, Nigrum ve Ahfa bunu beğendiler.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Yalnızlığıma katılabilirsin; yalnız soru sormayacaksın.

Üyelik tarihi

05 Haziran 2016

Bulunduğu yer

T.c

Mesajlar

3.981

Seslenildi

202 Mesaj

Etiketlendi

57 Konu

Ruh Hali

Cevap: Ay'kırı

21 Aralık 2016

Gece saat 12'yi vurduğu zaman içimizdeki kişilikleri kusmaya başlıyoruz. Seven, pişman, umutlu, korkak, neşeli, deli... Ne kadar bize ait şey varsa.. parçalanarak çoğalıyor. Çoğalıyoruz tek kişilik çoğul yalnızlıklarımızda. Yastığa başımızı koyduğumuzda tek derdimiz yine kendimiz oluyoruz. Sahi kimdik biz? Kendimizi sürekli tekrar eden basit canlılardık di mi. Boş düşüncelerden ibarettik. Hep ileriyi düşünüp bir adım bile atamayan korkaklardık. Böyle zamanlarda midemiz bulanır ve kusmak isteriz. Ama midelerimizdekileri değil, zihnimizdekileri. Ve zihnimizdekileri kusabildiğimiz kadar insanızdır. Bir yanımız her zaman karanlık. Diğer yanımızsa bir tutam ışığa muhtaç. İşte biz bu ikisinin arasında yaşan bir deliyiz. Her yıkıntıdan sonra tekrar umutlanıyoruz. Tekrar tekrar.. Biz kendimizi yaratamadık belki ama kendimizi yok ediyoruz; burası kesin. Her insan önce kendisinin düşmanıdır.

Ne diyorduk? Hahh...
Tekrar tekrar öldürüyoruz her gece kendimizi..

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Penia ve Bishamon bunu beğendiler.

Ben, hüznün sınırını geçeli çok oldu.

Yalnızlığıma katılabilirsin; yalnız soru sormayacaksın.

Üyelik tarihi

05 Haziran 2016

Bulunduğu yer

T.c

Mesajlar

3.981

Seslenildi

202 Mesaj

Etiketlendi

57 Konu

Ruh Hali

Cevap: Pardon! Kim, ben mi?

22 Aralık 2016

Başımıza ne geldiyse insanların yerlerini bir türlü bilememesinden geldi. Hayatta en çok hadsizliğe ve saygısızlığa tahammülüm yoktur benim. İnsanlar benden hoşlanmayabilir -ki zaten ben de çoğunu günahım kadar sevmiyorum-, bunda hemfikiriz. Öyleyse bu kendini bilmezlik neden? Neden kimse gözünde bir hükmün olmamasına rağmen kendini allahuekber dağlarında görüyorsun?
Ne zaman başıma bir olumsuzluk gelse yahut canımı sıkan bir şey olsa devamlı kendime şunu sorarım. “Oğlum sen kimsin?”  kendimi egodan ne kadar sıyırabilirsem, sorunumu da o kadar çabuk aşacakmışım gibi geliyor. aynı şey senin için de geçerli, onlar, bunlar, şunlar içinde.. İnsan kendi çapı kadar değil, çevresinde edinebildiği yer kadar konuşmalı bence.  Kendine kim olduğunu sorduğunda, alacağın cevap sana sadece kim olduğunu değil; aynı zamanda yerini de söyleyecektir. Ya da en önemlisi durman gerektiği yeri.
Bu bir tavsiye değil. Ama öyle algılanılsa iyi olur. Narsist zihniyetlerden bıktım artık, bık-tım!

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Penia, Hesna, Ahfa ve 1 kişi daha, bunu beğendiler.

Ben, hüznün sınırını geçeli çok oldu.

Yalnızlığıma katılabilirsin; yalnız soru sormayacaksın.

Üyelik tarihi

05 Haziran 2016

Bulunduğu yer

T.c

Mesajlar

3.981

Seslenildi

202 Mesaj

Etiketlendi

57 Konu

Ruh Hali

Cevap: Pardon! Kim, ben mi?

28 Ocak 2017

Keşke hep inandığımız gibi kalsanız. Güzelliğinizin maskesi akarken suratınızdan, yalanlar ortasında çıplak kalmış gibi hissediyorum kendimi. Vicdanımı sökebilseydim eğer, yedinci kattan atarken aşağıya inan hiç acımayacaktı. İnançlarımı yenileyebilseydim eğer, sizinle savaşımız daha kolay olacaktı. Fakat, her maskenizin ardında bir başka bir şeyin olduğunu gördüğümde sizinle savaşmayı bıraktım. Cümlelerinizin bir değeri yok gözümde. Önce ağzınızda yuva yapmış samimiyetsiz cümleleri tükürün. Hangi makamda ve konumda olduğunuzun bir önemi yok. Çünkü insanlığınızı kaybettiğiniz dünyada ne giydiklerinizin, kıyafetlerinizin ne derecede pahalı olduğu, kaliteli olduğu, sizin içinizi saklamıyor. Keşke hep ilk günkü gibi kal sa nız.

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Penia ve Ahfa bunu beğendiler.

Ben, hüznün sınırını geçeli çok oldu.

Yalnızlığıma katılabilirsin; yalnız soru sormayacaksın.

Üyelik tarihi

05 Haziran 2016

Bulunduğu yer

T.c

Mesajlar

3.981

Seslenildi

202 Mesaj

Etiketlendi

57 Konu

Ruh Hali

Cevap: Pardon! Kim, ben mi?

29 Ocak 2017

Nerde bir eksiklik olmuşsa orada ben de olmuşum. Yaşantımın üzerine temellendiği temel dayanak burasıdır. Tam olarak anlatabildiğim bir cümlem olmamış. Hakkıyla yaşadığım bir anım olmamış. Kendimi konumlandırdığım yer eksiklikler üzerine kuruluymuş. Kimseyi sevmemişim, sevdiğimi sandıklarım olmuş. Kimse de beni sevmemiş tam olarak. bunların içini dolduracağım bi ton hikayem var. Durum böyle olunca yassılaşmışım. Bükülüp, kırılmışım kendime doğru. Hatırlamak ne kötü. Hatırlamak istemezdim ben çoğu şeyi. Yarım da eksik de olsa bilmek, hatırlamak istemezdim işte. Şimdi kuşku büyütüyorum kendimle.

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Mathilda bunu beğendi.

Ben, hüznün sınırını geçeli çok oldu.

Yalnızlığıma katılabilirsin; yalnız soru sormayacaksın.

Üyelik tarihi

05 Haziran 2016

Bulunduğu yer

T.c

Mesajlar

3.981

Seslenildi

202 Mesaj

Etiketlendi

57 Konu

Ruh Hali

Cevap: Pardon! Kim, ben mi?

29 Ocak 2017

Ne zaman kendimle konuşmaya başlasam çevreyi, insanları, yakınımdaki her ayrıntıyı daha iyi duyumsamaya başlıyorum. Ne zaman kendimle olan ilişkimi sıklaştırmaya başlasam huzurum çoğalıyor. Penceremin iki gündür açılmadığını farkettim. İki gündür odamdan dışarı adım atıp oturma odasında oturasım gelmiyor. İki gündür tost yiyip aynı tişörtle yatıyorum. Her şey yerli yerinde duruyor. Akşam üstü durumu daha iyi farkedince pencereyi açtım. Dışarda sert ve kapalı bir hava var. Daha dünü kar toplayan ağaçların çoğu eski haline dönmüş. Karşı binada oturan çiftin oturma odasında ki televizyona takıldı gözüm, hep aynı kanal açık. Üşüyüp pencereyi kapadım. Odayı izledim. Dağınık duran tek yer yatağım. Müzik açtım. Müzik dinledim. Müziği kapattım.

Çok sevdiğim sessizlik olmasına rağmen bazen sessizlik olunca huzursuzluk da oluyor. Düşündüm de ne kadar çok kötü zamanlarım olmuş benim. Çok kötü hemde. Bunaltıcı ve iğrendiren. Kaçtığım da oldu, yüzünü yere serdiklerim de. Kabul ettim. Hepsiyle er ya da geç karşılaştım. Hesaplaştım, pişman olan çoktu ama bende affı yoktu. Yoksunluk da gördüm. Acının insana neler yapabileceğini de gördüm annem yandığında. Köz olmuş bir etin insanın ruhuna nasıl işlendiğini de tecrübe ettim. Hepsini düşününce sahih akılla bir tavır takındım. İçinde kusurlu olanlar kadar doğrusu da oldu. Kimseye söylemedim. Gelip burada anlattım işte. Kimse tanımıyor burada. Kimse karşına geçip bakmıyor. Kimseyle göz göze gelecek kadar samimi olmuyorum yada göz göze gelince kaçacak delik aramıyorum diye. Anlatmak biraz da olmayanadır, tanınmayanadır. Size söz ettiysem bundandır. Bana acıyın, sevin ya da kederlenin diye değil. Biraz da çaresizliktendi.

Orta doğu kadar soğuk bir coğrafyanın içinde olmadım. bilmiyorum. Olanlar benimdi, kendi sınırlarımın içinde ki benim. Bana dair konulardı. Üzerinden zaman geçti sadece. Renkler değişti, insanlar gitti. Yerini başkaları aldı. Sonunda kalan hep ben oldum. Unutmayın sonunda hep siz kalacaksınız. Sizden geriye bir şey kalmayacak belki. Fakat yine de siz kalacaksınız. Yaşantım böyle benim. Kendimi ne zaman dinlemeye başlasam yanıldıklarımı duyuyorum. Başkalarının yanılgısı olduğumu da.

Alıntı

Paylaş
- Share this post on
- Digg
- Del.icio.us
- Technorati
- Twitter

Arieh Ahiezer bunu beğendi.

Ben, hüznün sınırını geçeli çok oldu.

Yalnızlığıma katılabilirsin; yalnız soru sormayacaksın.

Üyelik tarihi

05 Haziran 2016

Bulunduğu yer

T.c

Mesajlar

3.981

Seslenildi

202 Mesaj

Etiketlendi

57 Konu

Ruh Hali

Cevap: Pardon! Kim, ben mi?

05 Şubat 2017

Zihinsel telepati; evet, insanlar aslında bu yöntemle iletişim kurmalıydılar. Telepatiyle konuşabildikleri zaman değişik diller ve alfabeler gibi engeller de söz konusu olmazdı; konuşmak yürek ve akılla yapılır..
-ses, konuşma amaçlı kullanıldığı zaman ortaya dökülenler boş sözlerdir, ruhsal içerikli olmazlar -mı?-
yürekte veya zihinde saklanacak bir şeyler olduğuna inandığımız süre içerisinde zihinsel iletişim gücümüz hiç bir gelişme göster(e)mez. kendimizi 'her şey'le uyum içinde hissetmeliyiz. Kendimizi bağışlamayı, yargılamamayı ama geçmişten ders almayı, kabul etmeyi, içten olmayı, başkalarının da aynını yapabilmesi için kendimizi sevmeyi öğrenmeliyiz.
"Gerçeğe, iyi niyete inanıyorum, iyi olma inancına sahibim."
kendi yeteneklerimizin bilincinde olduğumuzda bizlere verilmiş bir çok mucizeyi geliştirmeyi başarabileceğiz.
Ancak o zaman birbirimizi algılamak için zihinlerimizi açık tutmaktan ve başkalarına bilgi vermekten yüksünmeyen bir öbek insan olacağız.

Sahi, telepati kurabilen insan yok mu hiç?